همراز
پاشو کوچولو
فرزند من صبحها خیلی سخت برای رفتن به مدرسه بیدار میشود، باید چند بار او را صدا کنم و هر بار بعد از اینکه فکر میکنم بیدار شده است، به جای دیگر میرود و خوابش میبرد، صبحانه نمیخورد و با بدخلقی و غر زدنهایش صبحهای دوران تحصیل را برای من به کابوس تبدیل کرده است. اگر من و همسرم به او کمک نکنیم، با وسایل ناقص و لباس نامرتب به مدرسه خواهد رفت، زیرا تقریبا در خواب حاضر میشود. نمیدانم چگونه میتوانم تغییری در شرایط رفتاری او ایجاد کنم، بوی ماه مهر برای من با اضطراب همراه است.
پاسخ مشاور: رفتار فرزندان ما بازتابی است از چیزهایی که خودمان به آنها میآموزیم. اگر فرزندی مسئولیتپذیر نیست، اگر کارهایش نظمی که باید ندارد و دهها اگر دیگر، نه تقصیر خود او که تقصیر ماست، چون به او آموزشهای لازم را ندادهایم یا از رفتارهای ما به صورت عملی آموخته است.
برای آنکه فرزندتان صبحها راحت راهی مدرسه شود چند پیشنهاد برایتان داریم:
شما گفتید که فرزندتان بیدار نمیشود یا دوباره بخواب میرود، صبور باشید. به جای فریاد زدن که همسایهها را بیدار میکند و روحیه فرزندتان را اول صبحی خراب خواهد کرد، با صبر، آرام اما جدی او را صدا کنید. سعی کنید صبح کودکتان با شادی و انرژی مثبت شروع شود، اگر مدام بگویید: چقدر تو خوابآلود و تنبل هستی، چرا اینقدر گیج هستی و نمیتوانی کارهایت را انجام دهی، او را با کولهباری از نمیتوانمها و مشکلات راهی مدرسه کردهاید در حالی که بهترین بدرقه برای فرزند شما انرژی مثبتی است که همین اول صبح دریافت میکند پس دور جملات منفی را خط بکشید. برای اینکه فرزند شما صبحها راحتتر از رختخواب دل بکند، حالت بیدار باش عمومی اعلام کنید. تصور کنید مادر خودش از زیر پتو بیرون نیاید و یک چراغ کم نور روشن باشد و از همان اتاق فرزندش را صدا کند یا یکی از والدین یواش و بیصدا این کار را انجام دهد که دیگری بخوابد. در چنین شرایطی محیط خانه خوابآلود است و طبیعی است که کودک نتواند خیلی زود سر حال شود.
بهتر است از همان اولین سالهای ورود به مدرسه، به آنها بگوییم که خودشان مسئولیت بیدار شدنشان را دارند. با هم به خرید بروید و او یک ساعت زنگدار بخرد و شبها آن را کوک کند. البته شما باید چند ماهی تا این کار برایش عادت شود، وقتی ساعت زنگ زد و او هیچ حرکتی نکرد، بروید و صدایش کنید، اما کمکم یاد میگیرد که خودش بیدار شود.
گفت و گو
