گره‌های زیبای کودک 3 ساله بر دار قالی

زنان نیز نقش اصلی در ایجاد این هنر دارند و به ‌عنوان قالیبافان حرفه‌ای چرخ این صنعت در کشور را در دستان خود گرفته‌اند. همانند زنان ایلامی که اغلبشان با ورود به این حرفه اقتصاد خانواده را بر دوش می‌کشند و این دارهای کوچک و بزرگ را براساس آرزوهای خود برپا کرده‌اند تا شاید به‌واسطه آن بتوانند تاحدودی از فقر و تنگدستی خانواده بکاهند. بعضی از این زنان دخترانی هستند که با سن کم خود چرخ سنگین زندگی را دوشادوش پدر و مادرشان می‌چرخانند. همانند زهرا شوهانی اهل مهران، دختر سه ساله‌ای که این روزها به جای عروسک‌بازی با هم‌سن‌وسال‌های خود همراه با مادر و خواهرش پای دار قالی می‌نشیند و به آنها در بافت قالی کمک می‌کند.

زهرا شاید خردسال‌ترین بافنده فرش در کشور و حتی جهان باشد. او با دست‌های کوچک خود گره‌های زیبایی بر قالی می‌زند و نقش‌های ماندگار می‌بافد. او سعی می‌کند در رنگ‌های قالی به‌دنبال آرزوهای دخترانه‌اش بگردد؛ آرزویی که شاید از فرشی که می‌بافد زیباتر باشد و دست‌نیافتنی‌تر.

این دست‌های کوچک و مهربان آنچنان با دقت و مهارت با نخ‌ها بازی می‌کند و هنر خود را از این طریق به رخ همگان می‌کشد که تصور انجام آن از دختری سه ساله غیرممکن است .

والدین این کودک مهرانی که در روستای چالاب در استان ایلام زندگی می‌کنند برای او کارگاه کوچک فرشبافی فراهم کرده‌اند تا در کنار آنها بتواند به بافت قالی و گلیم بپردازد.

روح‌الله شوهانی، پدر زهرا از این‌که دخترش توانسته بخوبی این هنر زیبا را که نماد فرهنگ و هویت ملی ایرانیان است فراگیرد، خوشحال است و می‌گوید: زهرا از یکسالگی با تار و پود قالی آشنا شده و قلاب در دست گرفته است.

وی ادامه می‌دهد: او چون در ابتدا با رنگ‌ها آشنایی نداشت آنها را می‌شمرد و براساس شماره هر کدام از رنگ‌ها، نخ را در تار و پود فرش قرار می‌داد.

پدر زهرا معتقد است فرزندش آینده خوبی دارد چون با سن کم، مهارتی بسیار برای این کار دارد و هر روز تلاشش برای فراگیری و بهتر شدن،بیشتر می‌شود.

حتی به گفته میثم علیزاده، رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مهران، این کودک خردسال‌ترین فردی است که تاکنون در زمینه قالی‌بافی فعالیت داشته و مهارت خوبی در این رشته دارد. زهرا سه سال دیگر می‌تواند به مدرسه برود و با همکلاسی‌هایش بر سر کلاس درس حاضر شود. آیا این دختر توانمند و بااستعداد که توانایی بافت فرش در این سن کم را دارد و بدون تردید می‌تواند به یکی از زنان موفق کشور تبدیل شود شانس درس خواندن در مدرسه را خواهد داشت؟ آیا به نان‌آور خانه تبدیل نخواهد شد؟ آیا دوران شیرین کودکی‌اش را فدای یادگیری هنر قالیبافی نمی‌کند؟ آیا او به مانند بسیاری از دختران قالیباف آرزوهایش را قربانی نخواهد کرد؟ اینها همه پرسش‌هایی است که مسلما برای هر مخاطبی مطرح می‌شود، لذا ضروری است مسئولان ذی‌ربط ضمن افتخار به وجود چنین دخترانی شرایط را برای رشد و تعالی این افراد فراهم کنند تا این کودکان از درس خواندن و طی کردن تمام مدارج تحصیلی محروم نمانند و از استعداد‌های آنان آن‌طور که شایسته است استفاده شود.