حدادعادل: دستیابی به سرچشمه جدید انرژی با حیات ما بستگی دارد

وی گفت: علم جدید با گشودن بابهای تازه دسترسی بشر را به نیروها و سرعتهای فوق تصوری برای بشر گذشته ممکن کرده و از همین جا قدرت ایجاد شده است، هر کشوری که به این بعد دسترسی بیشتر پیدا کرده باشد قدرت دارد.
در چنین جهانی هیچ ملتی نمیتواند بگوید من مایل به دسترسی به انرژیهایی که علم جدید میسر کرده نیستم.
ممکن است آن زندگی بهتر باشد، همانطور که عدهای هستند که مثلا روشنایی شمع قدیمی را میپسندند و افکار خاصی دارند.
آنها از جامعه فاصله میگیرند اما استثنا هستند ، اما دنیا اینگونه ممکن نمیشود، چه خوب باشد چه بد.
امروز هیچ کشوری در دنیا نمیتواند بگوید من از پیوستن به جریان علمی که در دویست سیصد سال در جهان حاکم شده بینیاز هستم و خود را کنار بکشد.
ما برای بقا و ارتباط با سایر جهان و رقابت با سایر جهان ناچاریم این علم را جدی بگیریم و اگر غفلت کنیم ضعیف میمانیم و در نظام طبیعت ضعیف پایمال است.
رییس مجلس شورای اسلامی افزود: دستیابی به سرچشمههی جدید انرژی و نیرو با حیات و ممات ملتها و از جمله ما بستگی دارد، در حالی که در گذشته اینطور نبوده، بلکه علم را برای تکمیل فضایل انسانی میخواندند، امروز علم معنای دیگری پیدا کرده است.
حدادعادل گفت: ما به عنوان دانشگاهی باید دانشگاه را در درجهی اول محل دانش قرار دهیم. البته در دانشگاه خیلی کارهای دیگر هم باید انجام شود و مهم تلقی شود، ولی دانشگاه در درجهی اول دانشگاه است، این باید اول تامین شود، بعد جهات دیگر مطرح شود.
هر فعالیتی که مخل کار علمی در دانشگاه باشد باید حذف شود؛ هر فعالیتی که به اصل فلسفهی وجودی دانشگاه لطمه بزند.
حدادعادل گفت: هر محیطی برای یک مقصودی به وجود آمده، آن مقصود مثل ستون خیمه است. آن ستون اگر استوار باشد خیمه سر پا میماند، زیر خیمه میشود زندگی کرد ولی آن خیمه باید برپا باشد و ستون هم باید سرپا باشد، ستون دانشگاه علم است.
وی ادامه داد: مثلا در حوزههای علمیه ستون، علم و تقواست، علم و معارف دینی اهمیت دارد. در یک پادگان و ارتش و مرکز نظامی، نظامیگری اصل است.
آنجا هم باید به قرآن، ورزش و شئون انسانی توجه کرد اما آنجا را برای نظامیگری ساختهاند. یک عده که میروند جایی ورزش کنند در یک ورزشگاه کمال اول آنجا ورزش است، دانشگاه هم برای تحصیل و پیشرفت علم بنا شده است، بنابراین سیاست، هنر، ورزش و هر کار دیگری اگر به شکلی در دانشگاه مطرح شود که دانشگاه را از وظیفهی اصلی خودش باز بدارد معنایش این است که آن منحرف شده و باید اصلاح شود؛ اصلاح شدن نه به معنای قلع و قمع و منتفی شدن آن بلکه به معنای اینکه آن با این وضع علم و تحصیل ناهماهنگ است. یک جایی مثلا یک حزب سیاسی است، آنجا فعالیت سیاسی اصل است و تحصیل علم اگر طوری شود که به فعالیت سیاسی لطمه بزند علم باید خودش را اصلاح کند؛ چرا که آنجا برای فعالیت سیاسی به وجود آمده است.

فعالیت سیاسی در دانشگاه نباید به علم لطمه بزند

وی تصریح کرد: در دانشگاه باید فعالیت سیاسی طوری باشد که به علم لطمه نزند. البته دانشجو باید کار سیاسی هم بکند، حتما هم باید بکند.
دانشجو مهمتر از همه چیز باید برای شرکت در مدیریت آیندهی کشور خودش را آماده کند. یکی از وظایفی که ما اساتید داریم این است که علاوه بر آموزش علم به دانشجو آنها را مردان و زنانی مدیر و مدبر تربیت کنیم.
اینطور نباشد که آنها فقط از دبیرستان وارد دانشگاه شوند، یک محفوظاتی به ذهن آنها منتقل شود، نمرهای بگیرند و بعد بروند. چون وقتی کسی دانشگاه را ترک میکند دیگر هیچ محیط دیگری وجود ندارد که او را برای مدیریت آماده کند و پستها و سمتهای کشور هم دست همین فارغالتحصیلان دانشگاه سپرده میشود، در هر صورت گذر زمان همهی ما را از صحنه خارج میکند کما اینکه قبل از ما هم یک عدهای بودند که رفتند و نوبت به ما رسید.
نوبت ما هم میگذرد و به جوانترها میرسد، این جوانی که امروز در دانشگاه درس میخواند باید بصیرت، انضباط، فرهنگ و تربیتی پیدا کند که بتواند در ادارهی کشور هضم شود و این یک شرطی این است که مدیریت دانشگاه را خوب ببیند.
حدادعادل تاکید کرد: اگر دانشجو در دانشگاهی تربیت شود که با شیوهی اداره شدنش به طور طبیعی مدیریت را به او بیاموزد بهترین شیوه است. اما اگر دانشگاههای ما بدترین شکل مدیریت باشد، مدیران آیندهی کشور مدیران خوبی نخواهند شد.
وی گفت: ما وقتی به زندگی گذشتهمان مراجعه میکنیم میبینیم که فلان استاد با نحوهی تدریسش یا فلان مسوول دانشکده با نحوهی مدیریتش چقدر چیز یاد ما داده است. امروز ما آن آموزشهای مثبت استادهای خودمان را از یاد نبردهایم.
ما امروز هم باید همان کار را بکنیم، این دانشجوها مدیران آیندهی کشور هستند. بعد از این هم هیچ فرصت دیگری برای آموزش مدیریت نیست، این را باید غنیمت شمرد.

باید فکری برای کنکور کرد

رییس مجلس شورای اسلامی با اشاره به مشکلاتی که سیستم کنکور برای ورود به دانشگاه ایجاد کرده است، تاکید کرد: باید برای کنکور فکری کرد.
دکتر حدادعادل در ادامهی سخنرانی در مسجد دانشگاه تهران در جمع اساتید، افزود: یک نکته در مسایل دانشگاه کنکور است که روز به روز وحشتاکتر شده است و در واقع شیوهی کنکور در تحصیلات قبل از دانشگاه و خود دانشگاه تاثیر گذشته است.
امروز در هر دبیرستانی که بروید متوجه میشوید دانشآموزان در میدان قوی مغناطیسی کنکور قرار گرفتهاند و نمیتوانند به امور دیگر توجه کنند.
در واقع مسابقهی تستزنی ایجاد شده است برای اینکه در کنکور موفق نشوند. میزان توجه دانشآموزان به درسها و معلمها تابع میزان تاثیر این درسها و این معلمها در کنکور است.
همه چیز با کنکور تعریف میشود، همین کنکور هم تعیینکنندهی رشتهی دانشجویان است. بعد هم که وارد دانشگاه میشوند چه بخواهند و چه نخواهند کنکور راهی را پیش پای او گذاشته که او باید همان را ادامه دهد.
باید فکری برای کنکور کرد. سالهاست که همه در آموزش و پرورش و دانشگاه طرح میدهند، تغییر عمدهای هم پیدا نشده است. من هم الان نمیخواهم راهحلی عرضه کنم ولی مسلما یکی از مسائل اجتماعی و علمی و دانشگاهی ماست.
حداد عادل با اشاره به مسالهی مالی و شهریه در دانشگاه، گفت: وقتی ما خدمت رهبری بودیم یکی از اساتید گفت این چه عدالت اجتماعی است که یک دانشجو به دلیل اینکه یک سوال را اشتباه زده است یا نرسیده جواب بدهد یکباره از دانشگاه دولتی حذف میشود، به دانشگاههای دیگر سر و کارش میافتد و مثلا مجبور است چند صد هزار تومان یا دو  سه میلیون تومان پول بدهد به خاطر اینکه در یک رتبه پایینتر قرار گرفته است. این اگر به اندازهی یک تست سوادش کمتر بوده است آیا باید مجازاتش این اندازه باشد؛ یعنی تفاوت این دو دانشجو این میزان است که اگر ظرفیت آنجا پر شد نفر بعدی باید از مجانی بودن دو  سه میلیون تومان پول بپردازد.

از 850 هزار دانشجوی دولتی
فقط 50 هزار نفر پول نمیدهند

وی گفت: مسالهی مهمتر این است دانشگاههای ما آرام آرام همه پولی میشوند. مثل روز که شب میشود و آدم متوجه نمیشود کی شب شد، ما در این چند سال متوجه شدیم که همه جا پولی شده است.
هفته گذشته من یک ساعتی فرصت کردم در کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس به بحثها گوش کردم. جناب حجتالاسلام و المسلمین ابوترابی هم عضو آن کمیسیون هستند و حضور داشتند، آنجا اعلام شد که امسال از هشتصد و پنجاه هزار دانشجوی ورودی دانشگاههای دولتی فقط پنجاه هزار نفر بدون پول پذیرفته شدهاند. هشتصد هزار نفر امسال به صورت عصرانه و شبانه و نوبت دوم و پیام نور و... پولی شده است.
اگر اینطوری است آن پنجاه هزار نفرش را هم پولی کنید بعد یک تعریفی برای همه کنید. چرا ما پنجاه هزار نفر را آوردهایم اسم خودمان را هم بدنام کردهایم؛ مقداری توقع هم ایجاد کردهایم، بالاخره وضع بودجهی دانشگاهها و سرانهی دانشگاهها و شیوهای که ما در پیش گرفتهایم با توجه به اینکه ما از اول انقلاب گفتیم که علم و تحصیل باید در اختیار همه باشد درست بر عکس شده است.
در کمیسیون گفتم که وقتی دانشگاه آزاد تازه تاسیس شده بود یک عدهای از نیروهای انقلاب سخت با این دانشگاه مخالفت میکردند، علت مخالفتشان هم این بود که این دانشگاه پول میگیرد، میگفتند که این دانشگاه باعث شده است که یک عدهای که قدرت مالی دارند به تحصیلات عالیه دست پیدا کنند و آنهایی که ندارند نتوانند دست پیدا کنند.
همان دهه اول انقلاب که شعار عدالت اجتماعی گفتمان اصلی خصوصا نیروهای چپ بود و هر جا میرفتند از این دیدگاه همه چیز را تجزیه و تحلیل میکردند مخالفت شدیدی با دانشگاه آزاد میشد که چرا دانشگاه آزاد پول میگیرد و اگر از آنها میپرسیدیم که چه کار کنیم میگفتند که دانشگاه آزاد هم باید مثل دانشگاه دولتی باشد.
رییس مجلس شورای اسلامی، افزود: من آن روز بدون اینکه در مورد پول گرفتن یا پول نگرفتن دانشگاه آزاد صحبت کنم در کمیسیون گفتم دانشگاه آزاد که دولتی نشد ولی ما شاهد این بودیم که همهی دانشگاههای دولتی دانشگاه آزاد شدند.
همه گفتند مثل اینکه بد هم نیست ما هم پول بگیریم، الان دیگر فرقی میان دانشگاه دولتی و آزاد نمانده است، وقتی از هشتصد و پنجاه هزار نفر فقط پنجاه هزار نفر پول نمیدهند

اهمیت تحقیق و پژوهش

حداد عادل ضمن تاکید بر نقش تحقیقات و پژوهش در دانشگاه، گفت: دانشگاه جای این نیست که فقط استاد برود درس بدهد و امتحان بگیرد، حتی دبیرستان هم نباید این طور باشد. آموزشی که در دانشگاه است شرط لازم و مقدمهی پژوهش است.
دانشگاه درخت علم است و میوهی درخت علم پژوهش و نوآوری و دست یافتن به مطالب تازه و علم تازه است. اگر در دانشگاه پژوهشها در جایگاه خود قرار نگیرد مشکلات کشور حل نمیشود.

همه برای حل مشکلات کشور تلاش کنیم

وی گفت: دولت در سالهای اخیر بودجه بیشتری صرف پژوهش کرده و قوانین و مقرراتی وضع کرده است ولی حقیقتا آن کسانی که باید تحقیق و پژوهش را سامان دهند دانشگاهیان هستند ، اگر خودشان جدی نگیرند هیچ کاری از کسی ساخته نیست و این شرطش این است که بودجه تحقیقاتی هدر نرود.
امروز که کشور در شرایط است که همه میخواهند کار کنند و دیگر آن جار و جنجالها و بحرانها و سر و صداها که مایهی کندی کار بود فروکش کرده، وقت این است که شما در دانشگاه، ما در مجلس و دوستان ما در دولت، همه دست در دست هم برای حل مشکلات کشور تلاش کنیم.