همه سخنگویند غیر از سخنگو

طبیعت ورزش ما طوری شده است که همه آنهایی که با آن در ارتباط هستند دلشان نمی‌خواهد نظم درست و حسابی بر آن حکمفرما شود. هر کس در گوشه‌ای هر طور که دوست دارد مدیریت می‌کند، تصمیم می‌گیرد و اظهار نظر‌می‌کند که در اینجا این آخری مد نظر ماست. در حالی که گاهی پیدا کردن اظهارنظرهای مسئولان و مدیران ورزش و فوتبال اروپا مثل دُر کمیاب است، در ایران الی‌ماشاءالله کسانی‌‌که با مدیریت این ورزش در ارتباط هستند اگر هر روز اظهارنظر رسانه‌ای نداشته باشند، شب خوابشان نمی‌برد. اظهارنظرهایی که ریشه بیشتر حاشیه‌های کاذب ورزش است. این شرایط در حالی است که هر از گاهی و بعد از هر تغییر و تحول مدیریتی یک نفر به عنوان سخنگو باشگاه یا فدراسیون منصوب می‌شود تا مثلا فقط یک خروجی از آن تیم مدیریتی خارج شده و حاشیه‌ای ایجاد نشود. هر چند نمی‌توان این مهم را به همه بخش‌های ورزش تعمیم داد، اما به هرحال ویژگی ورزش است و به قول یکی از منتقدان مدیر فلان باشگاه حتی در برنامه‌های آشپزی هم حاضر شده و اظهار نظر می‌کند، یکی نیست به این‌ها بگوید پس سخنگو دیگر چه صیغه‌ای است؟

این شرایط درباره استقلال و پرسپولیس بیشتر از هر‌جایی مصداق دارد چون حضور در هیات مدیره این باشگاه فرصتی برای مطرح شدن یا شهرت بیشتر است در نتیجه بیشتر آنهایی که به این حوزه آمده‌اند بی‌خیال سخنگو شده و درباره همه چیز اظهارنظر کرده و می‌کنند. طوری که بعضا نام آنها بیشتر از بازیکنان و مربیان در رسانه‌ها شنیده و دیده می‌شود این در حالی است که سخنگو هم دارند. این جور مواقع آدم یاد جمله معروف آن پیشکسوت فوتبال می‌افتد که مدیر فنی یعنی کشک! البته انگار این کشک مصداق‌های دیگری هم مثل سخنگو دارد! هر چند خود سخنگوها هم گاهی فراتر از مسئولیت خود کار کرده و نیاز است همه توجیه شوند و تقسیم کار را بپذیرند.

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش