روزشماری برای موفقیت امیدهای فوتبال

1ـ جام ملت‌های آسیا اگر هیچ دستاوردی برای ما نداشت، حداقل بر این واقعیت صحه گذاشت که فوتبال ما سرشار از استعدادهای جوان است. بسیاری از بازیکنانی که هم‌اکنون زیرنظر محمد خاکپور تمرین می‌کنند، از بازیکنان تاثیرگذار تیم‌های خود در لیگ برتر هستند. امیرارسلان مطهری در نفت، روزبه چشمی در صبا، امیر عابدزاده در راه‌آهن، یوسف وکیا در فولاد، احمد نوراللهی در پرسپولیس، بهنام برزای در استقلال، شاهین ثاقبی در تراکتورسازی و البته بقیه استعدادهای رده سنی امید همگی آینده‌سازان این فوتبال هستند. به این نفرات علیرضا جهانبخش و سردار آزمون را هم اضافه کنید که اگر بتوانند تیم امید را در مرحله مقدماتی المپیک همراهی کنند، بی‌ شک می‌توان با این جمع تن هر حریفی را به لرزه انداخت. پس بهتر است به جای کوک کردن ساز مخالف و صحبت درباره کاستی‌ها، تفکر پیروز شدن را به تک‌تک نفرات تیم امید القا کرد تا شاید رویایی که حالا انتظار کشیدن برای آن به چهار دهه رسیده است، سرانجام تحقق یابد.

2ـ برای موفقیت تیم امید یکی دیگر از ابزارها حمایت تماشاگر است که ‌ای کاش فدراسیون فوتبال در این زمینه کمی تدبیر به خرج می‌داد. دیروز در خبرها آمده بود که کنفدراسیون فوتبال آسیا با درخواست فدراسیون فوتبال کشورمان برای میزبانی از مرحله مقدماتی المپیک 2016 ریو در ورزشگاه آزادی موافقت کرده است. اما چرا ورزشگاه آزادی؟ در تعطیلات نوروز که تهران از شهروندان تهرانی خالی می‌شود، برگزاری بازی‌های امید در ورزشگاهی که این روزها پر کردن آن از دست تیم‌های پرطرفداری چون استقلال و پرسپولیس هم خارج است، چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ این درست که ورزشگاه آزادی ورزشگاه ملی فوتبال ایران است، اما برای حمایت از تیم امید و بازیکنان جوان این تیم که بیش از همه چشم به سکوهای ورزشگاه دارند، شاید بهتر بود از اشتیاق هواداران پرشور فوتبال در شهرهایی مثل مشهد، تبریز یا اهواز بهره برد تا در کنار بازی در یک ورزشگاه استاندارد، سکوهای ورزشگاه نیز به کمک تیم امید بیاید.

رضا پورعالی‌

‌ گروه ورزش