به گزارش تسنیم، سیوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر این روزها در گستره کوچک خودش دوباره برگزار شده است. جشنوارهای که امسال شهرستانها نیز از آن بیبهره ماندهاند یا شاید هنوز منتظر هستند تا اجراهایی از این جشنواره را در سالنها و خیابانهای شهرشان ببینند.
تئاتر فجر در سیوسومین دوره خود عقبگردی را تجربه کرد که هم خوب و هم بد بود. خوب به این جهت که مدیران متوجه شدند با شعار دادن و تغییر مدیران کارآمد، نمیتوان تئاتر شهر را به جشنواره رساند، نمیتوان تئاتر را به شهرستانها برد، نمیتوان وضع تئاتر خیابانی را درست کرد و... شاید اگر نگاههای سیاسی طی یک سال گذشته باعث حذف برخی مدیران تئاتر کشور نمیشد، این روزها حداقل لبخندی بر لبان مردم و هنرمندان در برگزاری جشنواره تئاترفجر مینشست.
شاید چند روز دیگر مردم تهران نیز متوجه شوند که در شهر شلوغ و پر از هیاهویشان جشنوارهای به نام تئاتر فجر برگزار میشود. هر چقدر معاونت سینمایی ارشاد سعی در بزرگ کردن و مردمیتر کردن جشنواره فیلم فجر (حداقل در فضای تبلیغاتی) دارد، معاونت هنری وزارت ارشاد دور خودش حصاری کشیده و نتیجه اش هم این میشود که مردم اصلا از برگزاری جشنواره مهم تئاتر فجر خبری ندارند که بخواهند واردش شوند. اصولا چنین برنامههایی با گستره به اصطلاح بینالمللی، تبلیغاتی را با خود همراه دارد که حداقل دو روز پیش از برگزاری اولین برنامه نمایان است، اما امسال درحالی که نمایشهای خیابانی شروع شده بود، تازه بیلبورد اصلی تئاتر شهر داشت تغییر میکرد و فضای جلوی مجموعه شسته میشد.
تئاتر فجر آرام و بیصدا آغاز شد و تا ده روز ادامه دارد و دوباره روز از نو و روزی از نو. در این میان به گفته بسیاری از هنرمندان فعال تئاتر برخی که در ابتدا به عنوان نماینده هنرمندان تئاتر مطرح میشدند و در مراسم مختلف در برابر مقامات سخن میگفتند، سکوت کردهاند تا شاید دوباره شرایط برای کار کردن خودشان فراهم شود تا دوباره بگویند چقدر تئاتر خوب است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....