سه‌دری‌های مهربان دیگر کنار نمی‌روند

پسربچه‌ها و دختربچه‌ها که خانه پدربزرگ جمع می‌شدند، چارچوب در وسط خانه را باز می‌کردند. این‌طور هال و پذیرایی و اتاق خواب همه به هم وصل و میدان بازی بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شد. وقتی سراغ فضای داخلی خانه می‌رفتند که بازی در حیاط دلشان را می‌زد. بعضی وقت‌ها هم هوای بیرون سرد بود و گرمای داخل اتاق‌ها طعم شیطنت و بازیگوشی را دلچسب‌تر می‌کرد.

کد خبر: ۷۵۴۹۷۲

در‌های متحرک وسط خانه‌های قدیمی را به یاد می‌آورید؟ همان در‌های بزرگی که باز و بسته می‌شد و بین فضاهای متنوع یک منزل مسکونی فاصله می‌انداخت. امروزه فقط وقتی می‌خواهیم از کوچه وارد خانه شویم و سپس به اتاق‌ها برویم دستمان به سمت دستگیره در می‌رود، اما در گذشته خانه‌ها این‌قدر بزرگ بود که می‌توانستی با یک در چوبی فضاهای مختلف را از هم جدا کنی. این در‌ها مثل دیوار موقت عمل می‌کرد؛ زمانی که مهمان می‌آمد دیوار چوبی برداشته می‌شد و سفره‌ای گسترده بر روی قالی کف اتاق جا خوش می‌کرد. در چوبی کنار می‌رفت و اجازه می‎داد تعداد بیشتری از اعضای خانواده دور سفره حلقه بزنند.

در خانه‌های نقلی امروزی نمی‌شود از این در‌ها استفاده کرد. حتی تصورش هم خنده‌دار است! امروزی‌ها دیوار اتاق‌ها را هم نازک‌تر می‌کنند که از همان فضای اندک بیشترین استفاده را ببرند. در خانه‌های قوطی کبریتی امروزی خیلی که زور بزنی سه چهار خانواده محدود را می‌توانی دعوت کنی. مهمان‌ها بعضا در اتاق پذیرایی در دو ردیف و پشت به پشت می‌نشینند تا همه جا شوند. دیگر خبری از آن سه‌دری‌های مهربان نیست. حدود 20 تا 30 سال پیش بساط روضه و مهمانی و جشن و دورهمی همیشه برپا بود. وقتی می‌خواستند خانه‌ای را بنا کنند قبل از هر چیز درباره این‌که صدها نفر مهمان در کجا دور هم جمع بشوند فکر می‌کردند. در این دوره و زمانه وقتی هر کسی می‌تواند به شیوه سلف سرویس از خودش پذیرایی کند دیگر سفره بزرگ و سه‌دری وسط اتاق چه کاربردی دارد؟