پژوهشگران انگلیسی طی یک بررسی آماری روی 11هزار داوطلب نشان دادند، پسران جوانی که در دوران بلوغ از آکنه رنج می برند، بعدها کمتر دچار بیماریهای قلبی می شوند، ولی در عین حال خطر ابتلا به سرطان پروستات در آنها بیشتر است.
کد خبر: ۶۹۷۶۴
برای این منظور دانشمندان روی هم رفته اطلاعات پزشکی 11هزار و 232مرد جوان که در فاصله سالهای 1948تا 1968میلادی در یک تست سلامت به طور داوطلبانه شرکت کرده بودند را مطالعه و نتایج آن را با پرونده های پزشکی حال حاضرافراد داوطلب مقایسه کردند.
آنچه توجه پژوهشگران را به خود جلب کرد، رابطه بین میزان آندروژن و حملات مرگبار قلبی و نیز بیماری های سرطانی بود.
از آنجایی که در پرونده ها و معاینات پیشین داوطلبان ، هیچ آزمایش یا اندازه گیری مستقیمی از میزان هورمون های افراد صورت نگرفته بود، ابتلا به آکنه در نوجوانی را به عنوان شاخص و نشان دهنده مقدار آندروژن بالا در نظر گرفتند.
آندروژن اصطلاحی عمومی است برای هر ترکیب طبیعی یا مصنوعی معمولا هورمون استرویید که ویژگی های مردانه را تحریک و کنترل می کند. هورمون آندروژن که اولین بار در سال 1936میلادی کشف شد، تستویید هم نامیده می شد. بررسی ها نشان داد 18درصد از مردانی که در دوران نوجوانی از بیماری پوستی آکنه رنج می برده اند، نسبت به مردانی که در نوجوانی خود آکنه نداشته اند، 33درصد کمتر دچار اختلالات کشنده خونرسانی به قلب شده اند، اما برعکس خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان مبتلا به آکنه 67درصد بالاتر از افرادی بود که تجربه بیماری پوستی نداشته اند.
در مطالعات پیشین دانشمندان 2نظریه متفاوت درباره ارتباط هورمون های جنسی مردان و بیماری های قلبی ارائه شده بود؛ یکی این که هورمون های جنسی مردان می تواند مانند محافظی در برابر حملات قلبی عمل کند و بررسی های دیگری که از بالا رفتن خطر حملات قلبی به وسیله میزان بالای این هورمون حکایت می کردند. پژوهش اخیر اگر چه اطلاعات دقیقی درباره مکانیسم عمل هورمون ها به دست نمی دهد، اما از نظریه نخست دفاع می کند.