گزارشی از مشکلات برجای مانده پرستاران

در حالی که طبق مصوبه مجلس ، 60درصد استخدام نیروی انسانی وزارت بهداشت به پرستاران تعلق خواهد گرفت ، اما بحث شیفت و ساعت کاری همچنان پابرجاست ؛ چرا که در کشورهای در حال توسعه به ازای هر 650نفر یک پرستار وجود دارد؛ اما در کشور ما به ازای هر 915نفر یک پرستار است . با این روند، ساعت کاری پرستاران ایرانی از استاندارد 35.5 ساعت در هفته به حدود 45ساعت در هفته می رسد. میرزابیگی معتقد است : هرچند که مجوز استخدام 30هزار نیروی کادر بهداشت و درمان از سوی دولت صادر شده است ، ولی هنوز این میزان جوابگوی نیاز مردم نیست ؛ زیرا کشوری که قرار است در 18سال آینده قدرت اول آسیای جنوب شرقی در مسائل اقتصادی و فرهنگی باشد نباید در مسائل بهداشتی و درمانی دچار مشکل باشد و هم ردیف کشورهای عقب مانده محسوب شود. وی ادامه می دهد: در حالی که براساس استانداردهای جهانی باید تعداد نیروی پرستاری 3برابر کادر پزشکی باشد، در شرایط کنونی در ایران به ازای 80هزار پزشک شاغل ، تنها 70هزار پرستار مشغول به کار هستند که با توجه به نزدیک شدن جمعیت کشور به مرز 70میلیون نفر، جامعه برای دریافت حداقل ارائه خدمات سلامت ، به 210هزار پرستار در کشور نیاز دارد.

طاقت فرسا!

با وجود این ، از بحث کمبود نیرو و افزایش شیفت که بگذریم ، مساله روحی و روانی چنین شغلی اهمیت ویژه دارد تا جایی که طبق نتایج یک تحقیق 75درصد پرستاران مضطرب و افسرده هستند و پرستاران با میانگین 12سال خدمت با مشکلاتی همچون آرتروز ، دیسک کمر و هپاتیت روبه رو خواهند بود. شاید تا روز پرستار دیگر ، سالهای مسکوت ماندن مطالبات پرستاری متوقف شود.