این فیلمها برخلاف محصولات تبلیغاتی و دولتی آن زمان به شرح مشکلات و مسائلی میپرداختند که مردم کشور (و بویژه دهقانان) با آنها روبهرو بودند. به کمک فیلمهای هنرمندان نسل پنجم بود که سینمای چین شهرت بینالمللی پیدا کرد. با ورود به سده جدید و تغییراتی که در سیستم حکومتی چین اعمال شد، فیلمسازانی مثل ژانگ ییمو هم تغییر جهت دادند و فیلمهای جدید آن، رنگ و بویی شبیه ساختههای غیرمتعارف و روشنفکرانه دو دهه 80 و 90 میلادی نداشت.
قهرمان، محصول سال 2002 صنعت سینمای چین هم دقیقا در همین قالب و تعریف قرار میگیرد. این درام تاریخی در دنباله فیلم موفق «ببر خیزان، اژدهای پنهان» (2000) ساخته شد و هنرهای رزمی نقش مهمی در قصه و ماجراهای آن دارد. با این فیلمها بود که توجه دنیای سینما به ورزش ووشو و هنرهای رزمی جلب شد و در بسیاری از محصولات هالیوودی، استفاده از هنرهای رزمی رونق گرفت. در این زمان، بسیاری از بازیگران سرشناس هالیوودی در فیلمهای خود و در جلوی دوربین به نمایش هنرهای رزمی پرداختند و خودشان انجام بدلکاری فیلمهایشان را به عهده گرفتند.
سینمای چین با تولید اکشنهای رزمی خود، موقعیت تازهای در دل صنعت بینالمللی سینما پیدا کرد. این فیلمها در داخل کشور هم با استقبال بالای تماشاگران بومی روبهرو شد و جان تازهای به فیلمها و سینمای ملی کشور بخشید.
این در حالی است که فیلمهایی مثل قهرمان جزو کارهای پرخرج و گرانقیمت صنعت سینمای چین به حساب میآید. ژانگ ییمو این درام تاریخی اکشن را با هزینهای 30 میلیون دلاری ساخت. برای صنعت سینمای چین، این یک رقم کلان و باورنکردنی است و با آن میتوان حداقل پنج تا هفت فیلم سینمایی تولید کرد، اما فروش خوب فیلم در داخل و خارج چین، آن را از نظر تجاری به صورت یک کار پرفروش و موفق درآورد.
قهرمان در کنار اکشن و هنرهای رزمی خود، قصهای ضداستبدادی را به تصویر میکشد و دلاوریها و مبارزات یک رزمنده سلحشور علیه استبداد و خفقان حکومتی را نمایش میدهد.