آدم‌ربایی متناقض

هیو جکمن که به دلیل بازی در مجموعه فیلم کمیک‌استریپی «مردان ایکس» به مرد گرگ‌نما معروف شده است، در قصه زندانیان در نقش پدر بخت‌برگشته‌ای ظاهر می‌شود که با ربوده شدن دختر کوچکش، زندگی‌اش دستخوش یک دگرگونی بزرگ می‌شود. آرامش ظاهری فصل افتتاحیه فیلم، خیلی سریع جای خود را به اضطراب و نگرانی می‌دهد و شک و سوءظن بر کل فضای قصه غالب می‌شود. فیلمنامه این درام دلهره‌آور و جنایتکارانه با به نمایش گذاشتن موازی قصه زندگی پدر مصیبت‌زده و مامور پلیسی که پیگیری پرونده را به عهده دارد، دو دنیای متفاوت را به تصویر می‌کشد.

مامور پلیس (با بازی جیک گیلنهال) درصدد پیدا کردن دختربچه و رباینده اوست، ولی پدر دختر او را متهم به سهل‌انگاری و وقت‌کشی می‌کند. شخصیت هیوجکمن با اقداماتی که در طول فیلم انجام می‌دهد (ربودن مظنون احتمالی و شکنجه او برای پیدا کردن ردپایی از دختر گمشده‌اش) مانع همراهی و همذات‌پنداری تماشاچی با خودش می‌شود. این دقیقا همان چیزی است که کارگردان فیلم می‌خواهد. در حقیقت این شخصیت برای دستیابی به عدالت، خودش عدالت را زیر پا می‌گذارد و همان کاری را انجام می‌دهد که شخصیت منفی قصه انجام داده است.

ربودن آدم‌ها همیشه یک عمل بد ارزیابی می‌شود. حالا که پدر مصیبت‌زده خودش دست به آدم‌ربایی می‌زند (حتی اگر با نیت خیر پیدا کردن فرزند گمشده‌اش باشد) چه اسمی باید روی او گذاشت؟ سازندگان زندانیان ابتدا قصد داشتند آن را با بازی مارک والبرگ و کریستین بیل و به کارگردانی برایان سینگر تهیه کنند. جالب این که هیوجکمن قرار بود در «استخوان‌های دوست‌داشتنی» (2009) نقش مشابهی بازی کند، ولی این نقش به مارک والبرگ رسید. ابتدای کار تولید زندانیان صحبت از حضور لئوناردو دی‌کاپریو در آن بود. هیچ وقت مشخص نشد او قرار است نقش کدام یک از دو کاراکتر پدر مصیبت‌زده و مامور پلیس را بازی کند. او بتدریج از این پروژه کناره گرفت و فقط به عنوان سرمایه‌گذار با آن همکاری کرد. زندانیان با نقدهای مثبت منتقدان همراه شد و تماشاگران هم استقبال نسبی از آن کردند. برای این فیلم هزینه‌ای 46 میلیون دلاری صرف شد و تماشاگران سینما در آمریکای شمالی حدود 61 میلیون دلار برای دیدن آن پول پرداختند.