آیا بارسا فراتر از یک باشگاه است؟

اولین بار سال 1968 بود که نارسیس ده‌کاره‌راس، رئیس وقت باشگاه بارسلونا، از عبارت فراتر از یک باشگاه برای این باشگاه کاتالانی استفاده کرد و در بیش از چهار دهه گذشته، همواره آبی اناری‌ها به این عنوان افتخار می کردند. بویژه در سال های اخیر که سبک بازی آنها نیز برگی جدید از فوتبال مدرن را ورق زد و تمام جهان را تحت تاثیر قرار داد.
کد خبر: ۶۶۰۳۵۰

مدیران بارسا اعتقاد داشتند بارسای هفت هشت سال اخیر بیش از همیشه شعار باشگاه را به واقعیت بدل کرده، اما به نظر می‌رسد همه تلاش‌های آنها با اتفاقاتی که در یکی دو سال اخیر در این باشگاه رخ داده، ناکام مانده است.

آنها نه تنها در زمین مسابقه دیگر تیم مقتدر سال‌های 2008 تا 2012 نیستند، بلکه وجهه آنها با اشتباهات مدیریتی و فاصله گرفتن از اصول قدیمی​ بشدت ضربه خورده است.

سبک بازی بارسا فصل قبل نیز همچنان پیشتاز لالیگا بود، اما در اروپا دیگر تیکی تاکای معروف کارساز نبود. تیکی تاکا پس از رفتن پپ گواردیولا رفته رفته نیروی همیشگی خود را از دست رفته می‌دید.

گواردیولا فصل قبل جای خود را به دوست و دستیارش تیتو ویلانووا داد؛ مردی که اسیر سرطان شد و قلب بسیاری از فوتبالدوستان در سراسر دنیا را به درد آورد. با این حال او همراه اریک آبیدال، الگوی بسیاری از مردم دنیا در راه مبارزه با بیماری و بازگشت به مسیر زندگی تلقی می‌شدند.

آبیدال پس از پیوند کبد خود قول امضای قراردادی جدید را از سوی مدیران باشگاه دریافت کرد، اما این اتفاق هرگز جامه عمل نپوشید. آبیدال بارسا را ترک کرد تا پرسش‌های زیادی پیرامون عملکرد بارسا در قبال امضای قرار داد جدید با او مطرح شود. اتفاق دیگری که وجهه بارسا را میان خیلی از هوادارانش خدشه‌دار کرد، نقش بستن اولین تبلیغات تجاری روی پیراهن‌های این باشگاه بود.

پیش از این پیراهن باشگاه بارسلونا از داشتن هر گونه تبلیغاتی به دور بود تا این‌که خوان لاپورتا تصمیم گرفت یونیسف را روی پیراهن باشگاه تبلیغ کند. با توجه به جنبه خیریه فعالیت یونیسف، بسیاری آن را در جهت اهداف باشگاه بارسلونا دانستند، اما پس از او ساندرو روسل ـ که چندان نیز میان هواداران محبوب نبود ـ شرایط را به کلی تغییر داد. او تبلیغ یونیسف را به پشت پیراهن تیم انتقال داد و فضای اصلی پیراهن باشگاه را ابتدا به بنیاد قطر و سپس هواپیمایی قطر اختصاص داد؛ اتفاقی که برای بسیاری از هواداران بارسا یک فاجعه تلقی می‌شد. حتی بسیاری از ستاره‌های قدیمی باشگاه از این‌که برای مبلغی که 10 درصد از بودجه سالانه باشگاه را تشکیل می‌دهد، یکی از سنت‌های قدیمی این باشگاه کاتالانی زیر پا گذاشته شده است، اعتراض کردند.

ناتوانی در متقاعد کردن تیاگو آلکانترا به ماندن در بارسلونا از دیگر مسائلی بود که انتقادها و بحث‌های زیادی میان اهالی فوتبال راه انداخت. اما اتفاق مهم، انتقال پرسروصدای نیمار به تیم بود که باعث به وجود آمدن یکی از جنجالی‌ترین اتفاقات سال شد و همچنین پایانی بود بر ریاست ساندرو روسل در باشگاه.بارسا تاکید داشت مبلغی که برای انتقال این ستاره جوان برزیلی پرداخته، تنها 57 میلیون یوروست، اما مدارک زیادی مبنی بر رد و بدل شدن مبالغ بسیاری در پشت پرده وجود داشت. ساندرو روسل با وجود تاکید بر بی‌گناهی خود​ تصمیم به استعفا گرفت تا بارسا وارد فاز جدیدی از بحران شود. گرچه رئیس جدید ماریو بارتومئو سعی در تلطیف اوضاع در اولین کنفرانس مطبوعاتش‌اش داشت، اما تقریبا واضح بود بارسا نزدیک به صد میلیون یورو صرف انتقال نیمار کرده و تنها 40 میلیون یورو در این بین صرف متقاعد کردن خانواده نیمار شده بود.

آخرین بی‌قانونی بارسا نیز به تخلف در امضای قرارداد با 10 بازیکن زیر 18 سال و رعایت نکردن بندهای سه گانه این قوانین مربوط است. تخلفی که نشان می‌دهد بارسا دیگر از آن اصول و صلابت گذشته‌اش برخوردار نیست، اتفاقات اخیر ضربه سخت مجددی برعدالتی بود که سران این تیم کاتالانی در سال‌های اخیر بر آن تاکید داشتند. هر چند باز هم مدیران باشگاه بارسلونا انگشت اتهام را به سوی دشمنان‌شان گرفتند و حتی از رد پای یک مدیر رئالی در اعلام این محرومیت گفتند، اما تردیدی نیست همه اتفاقات ناخوشایندی که در یکی دو سال اخیر در این باشگاه رخ داده را نمی‌توان حاصل توطئه‌های بیرونی دانست.

بهنام جعفر زاده / جام جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها