ترک اعتیاد؛اختیار نه اجبار

خواننده‌ای به نام هاشم نوشته است: من معتاد هستم. کار امثال شریف درست نیست. این اشتباه است که بایک معتاد هرکاری خواستند، بکنند. درمان باید فقط باکمک خدا، خانواده و ان.ای باشد.

یکی دیگر از مخاطبان با شماره 9473...0911 نوشته است: من هم معتاد بودم. سه سال پیش همسرم با کمپ تماس گرفت و از آنها خواست مرا بدون هیچ مشکلی‌ به کمپ ببرند، اما همین که ازجلوی چشم همسرم دور شدیم، بلایی سرم آوردند که نزدیک بود بمیرم. حالا سه سال است پاک هستم. اینها با بیماران بی‌رحمی می‌کنند و کارشان کاملا عمدی است.

خواننده‌ای با شماره 0225...0912 که تجربه عضویت در یک انجمن ترک اعتیاد را دارد، نظر داده است: کمپ رفتن افراد معتاد اختیاری است نه اجباری.

خواننده دیگری با شماره 6485...0912 در پیامک ارسالی‌اش نوشته است: در درجه اول خانواده مقتول مقصرهستند که فرزندشان را دست افرادی که اصلا صلاحیت این‌گونه کارها را ندارند، سپردند. آنها خودشان هم می‌دانند افراد معتاد در ظرف چند روز معتاد نشده‌اند که بتوان آنها را با زور و کتک ترک داد. افراد معتاد در درجه اول به محبت نیاز دارند تا بتوان آنها راضی به ترک کرد. سزای افرادی مثل شریف، اعدام است.

یکی دیگر از مخاطبان با شماره 3739 ...0937 نوشته است: با معتاد چه با خوشی و چه با زور رفتار کنی، باز راه خودش را می‌رود. شریف مقصر نیست، اما خانواده معتاد هیچ‌وقت فرزند خودشان را مقصر نمی‌دانند.