یادداشت

مورد خاص مناظره

فرض کنید در حال تماشای یک مناظره جذاب تلویزیونی هستید و مهمانان بشدت با یکدیگر چالش دارند، اما این برنامه به صورت ناگهانی از روی آنتن می‌رود و تلویزیون به جای بحث هیجان‌انگیز مهمانان، گل و بلبل نشان می‌دهد. وقتی هم آنتن به داخل استودیو برمی‌گردد، همه چیز آرام شده و تا دوباره شدت بگیرد ممکن است برنامه تمام شود.
کد خبر: ۶۴۸۶۵۴

طبیعتا در اولین مواجهه با چنین مساله‌ای هر بیننده‌ای ممکن است فکر کند، این حادثه بعمد اتفاق افتاده، تفکری که رسانه‌ها هم به آن پر و بال دادند؛ اما این واقعه، یک روی دیگر سکه هم دارد که به تجهیزات و موارد فنی مربوط است؛ چیزی که کمتر مخاطبی ممکن است در برخورد اولیه با یک اشکال تلویزیونی به آن فکر کند.
مناظره بیست و پنجم بهمن‌ ماه هم که با موضوع هزینه‌های تمام شده سلامت روی آنتن رفت، با چنین اشکالی مواجه شد. مناظره که قرار بود تا اذان مغرب بدون وقفه ادامه پیدا کند در یکی از حساس‌ترین لحظات قطع شد و بینندگان را در بهت و تعجب گذاشت که براستی چه اتفاقی افتاده است.
در چنین مواردی، رسانه‌ها می‌توانند به‌عنوان نمایندگان افکار عمومی نقش مهمی ایفا کنند. معمولا رسانه‌های مختلف بخصوص آنها که آنلاین هستند زودتر از بقیه، شرح ماوقع را منتشر می‌کنند و معمولا هم منتظر شنیدن توضیحی از طرف دست‌اندرکاران برنامه نمی‌مانند. کسانی که با کارهای صوتی و تصویری آشنا هستند می‌دانند مشکلات فنی جزء همیشگی برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی بوده است، بویژه اگر این برنامه‌ها به صورت زنده روی آنتن بروند دیگر نمی‌توان جلوی این قبیل اتفاقات ناگوار را گرفت، اما خیلی از اوقات، واکنش رسانه‌ها به چنین اتفاقاتی که در دست هیچ کس نیست چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.
واکنش برخی رسانه‌ها به قطعی برنامه مناظره در روز بیست و پنجم بهمن نیز از همین دست بود. بلافاصله بعد از قطع مناظره، رسانه‌ها دست به کار شدند و گمانه‌زنی برای قطع عمدی مناظره را شروع کردند. هرچند مجری برنامه بعد از شروع مجدد برنامه به بینندگان توضیح داد که مشکلات فنی، آنتن را از مناظره گرفت و در روز بعد هم تهیه‌کننده برنامه در گفت‌وگو با خبرگزاری‌ها توضیح داد قطع شدن فیوز برق، موجب این اتفاق بوده اما باز هم برخی رسانه‌ها با تیترهایی دوپهلو به سراغ این ماجرا رفتند تا شائبه سانسور در رسانه ملی را قوت بخشند.
چنین رویکردهایی به مسائلی که توضیح قابل قبولی دارند، از دو جهت به رسانه ضربه می‌زند. در وهله نخست، موجب بی‌اعتمادی مخاطب به رسانه ملی می‌شود و از سوی دیگر، ادامه پیدا کردن برخوردهای غیرحرفه‌ای، هویت یک رسانه را نیز زیر سوال می‌برد که چرا در برخورد با هر پدیده‌ای، نخستین احتمال موجود را برمی‌گزیند و به احتمالات دیگر، هرچند کمرنگ و دور از انتظار توجه چندانی نمی‌کند. درست است که قطع شدن یک برنامه چالشی در حساس‌ترین لحظات خود، شاید احتمال قطع عمدی را پررنگ‌تر نشان ‌دهد، اما در این مورد خاص، رسانه‌ها باید توجه می‌کردند که هیچ‌گونه قطع عمدی صورت نگرفته و برنامه مناظره تنها با یک بدشانسی مواجه شده که چندان با منطق احتمال جور در ‌نمی‌آید.

میثم اعلایی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها