خانم‌ها! آقایان! شما پیشقدم شوید

در گذشته دولت دهم میانبرهای زیادی از جمله استقراض از بانک مرکزی را برای تامین منابع یارانه نقدی استفاده می‌کردکه نتیجه آن اکنون رشد نقدینگی و تورم 40 درصدی است، اما به نظر می‌رسد دولت جدید می‌خواهد قانونمدارتر رفتار کند و کارهایی نکند که قانونی نیست. از سوی دیگر، دولت تاکنون نخواسته با افزایش قیمت حامل‌های اصلی انرژی به مردم فشار بیاورد و لذا دستور مجلس برای افزایش 38 درصدی قیمت حامل‌های انرژی را تاکنون به طور بسیار محدودی عملی کرده است.

با توجه به این روش و منش دولت اکنون به نظر می‌رسد که زمان به میدان آمدن مردم فرا رسیده و آنها باید حس مسئولیت‌شناسی و حمایت واقعی خود هم از دولت و هم از نیازمندان واقعی جامعه را متجلی سازند.

در اینجا منظور و روی سخن با آن گروه از افراد جامعه است که دریافت ماهانه 45 هزار و500 تومان در زندگی آنها عددی به حساب نمی‌آید، بلکه چنین پولی برای آنها در حد یک شوخی است.بنابراین، این انتظار بیجایی نیست که در شرایط کنونی چنین افرادی با حسن‌نیت به نفع هموطنان کمتر برخوردار و آسیب‌پذیرشان داوطلبانه از دریافت یارانه نقدی چشم پوشی کرده و انصراف دهند تا دولت منابع درآمدی بیشتری برای کمک به اقشار کم درآمد جامعه در اختیار داشته باشد. اگر بسیاری از شهروندان به وجدان و انصاف نهفته‌ای که درون همه ما وجود دارد مراجعه کنند، می‌بینند که صحیح نیست یک شهروند مرفه شمال تهرانی که خداوند امکانات مالی فراوان و بسیاری را به وی ارزانی داشته (و ان‌شاءالله زیادتر هم شود) همان قدر یارانه بگیرد که یک هموطن محروم در کم برخوردارترین مناطق کشور.

قطعا این وضع نه اخلاقی، نه انسانی و نه عرفی است، لذا فرهنگ بالای هموطنان برخوردار ایجاب می‌کند که داوطلبانه به نفع دیگر هموطنان از دریافت یارانه انصراف دهند.

البته شکی وجود ندارد که دریافت یارانه نقدی حق مسلم تک‌تک ایرانیان است و کسی نمی‌تواند آنان را از این حق محروم کند اما چقدر زیبا خواهد بود که خردمندانه از حقی که به آن نیاز نداریم به نفع دیگران بگذریم. پس آقایان، خانم‌ها! هر که این استدلال را پذیرفته قدم جلو بگذارد.

کتایون مافی ‌/‌ گروه اقتصاد