کنترل درد پس از سکته مغزی

دردهای عصبی در انواع گوناگونی از بیماری‌های اعصاب مانند زونا، دیابت و نوروپاتی‌های ارثی دیده می‌شود. سکته‌های مغزی هم که از جدی‌ترین و مهم‌ترین بیماری‌های سیستم عصبی محسوب می‌شود، ممکن است همراه با دردهای شدید سوزشی، خنجری، تیرکشنده یا فشاردهنده باشد.

روش و میزان موفقیت کنترل درد سکته مغزی بسته به نوع، وسعت، شدت و محل درگیری سکته مغزی متفاوت است. هر چه زودتر برای کنترل این دردها اقدام شود، احتمال موفقیت بیشتر خواهد بود.‌البته مهم‌ترین عامل درد، آسیب خود رشته‌های عصبی و مرگ آنهاست، ولی سایر عوامل مانند تحلیل ماهیچه‌ها، خشک شدن مفاصل و پوکی پیشرونده استخوان‌ها بر اثر کم‌تحرکی هم می‌تواند موجب ایجاد دردهای بعدی شود.خشکی مفاصل که بر اثر کم‌تحرکی و اسپاسم ماهیچه‌ها ایجاد می‌شود نیز نقش بسزایی در ضعف و درد پیشرونده و بدتر شدن روز به روز شرایط بیمار دارد. در کلینیک‌های درد چندتخصصی ابتدا تلاش می‌شود با روش‌های مختلف درمانی؛ اعم از دارویی، تزریقی یا تخریبی، درد بیمار تا حد امکان کاهش یابد و سپس بیمار همزمان تحت مشاوره‌های روان‌شناسی و روان‌درمانی برای بهبود نگرش بیمار درمورد بیماری خود و ایجاد انگیزه برای آغاز و پیگیری درمان قرار می‌گیرد. همزمان اقدامات توانبخشی و بازتوانی برای بازگرداندن بیشترین توانایی بیمار آغاز می‌شود. انجام همزمان روان‌درمانی و بازتوانی از این نظر مهم است که بهبود همزمان وضع روحی و جسمی بیمار موجب سرعت بیشتر بهبود می‌شود .

نکته‌ای که نیاز به توجه ویژه دارد آن است که آغاز فعالیت بیمار و تلاش برای پیگیری درمان، نیازمند بی‌دردی، آرامش روحی و جسمی بیمار است و تا هنگامی که بیمار از درد شدید و جانکاه رنج می‌برد نمی‌توان از وی انتظار هیچ گونه همکاری و ادامه درمان داشت. برخی نواحی آسیب‌دیده در سکته مغزی که در نواحی نزدیک به سایر عروق مغزی قرار دارد معمولا دچار آسیب خفیف‌تری می‌شود و ممکن است با گذشت زمان بتدریج تا حدودی بهبود یابد.

دکتر نوید ابوالاحرار / جراح عمومی و فلوشیپ درد