صدا در دوبله حرف اول را می زند

وی در آخرین گفت‌و‌گوی خود با برنا با اشاره به این که در دوبله، صدا حرف اول را می‌زند، راهکاری برای برقراری ارتباط بهتر مخاطب با شخصیت‌های دوبله شده ارائه کرده و گفته است: به نظر من باید به جای یک بازیگر، صرفا یک دوبلور در نقش‌های متفاوت صحبت کند. اگر این اتفاق بیفتد مخاطب با آن نقش بیشتر ارتباط برقرار می‌کند، چون آن بازیگر را صرفا با آن صدا می‌شناسد و دیگر دوبله آن کار برایش چیز بیگانه‌ای نیست. در کشورمان هر وقت به این قانون پایبند بودیم نتیجه بهتری از آن گرفتیم.

وی در همین زمینه افزوده است: مگر می‌شود یک گوینده به جای بازیگری حرف بزند و نسبت به حرکات آن بی‌اعتنا باشد. من هنگام دوبله فقط راه نمی‌روم، به لحاظ حسی تمام اکت‌های یک بازیگر را می‌گیرم. در گذشته گویندگان برای رسیدن به نقش‌هایشان زحمت می‌کشیدند و این‌طور نبود که صرفا وارد یک استودیو بشوند و چند نقش را بگویند و بروند.

وی با تقسیم‌بندی دوبله در ایران به سه دوره اصلی اظهار کرده است: دوبله در ایران سه دوره نسبتا متفاوت را پشت سر گذاشت. روزهای شروع فعالیتش بسیار پرقدرت ظاهر شد و این روند را سال‌ها ادامه داد، ولی در مقطعی با افت و رکود همراه شد، زیرا با وضع جدیدی روبه‌رو شده بود که باید خودش را با آن تطبیق می‌داد. بعد از گذشت مدتی، دوباره در حال جان گرفتن است، هرچند با روزهای اوج دهه 40 فاصله زیادی دارد ولی از همان روزهای نخست بازگشتم حس کردم بارقه‌های امید در این حرفه وجود دارد.