سازماندهی اجتماعی در کندوی زنبورهای عسل بدون وجود فرومون ها غیرممکن است.فرومون ماده ای است که به خارج از بدن پراکنده شده و به وسیله تعداد دیگری از همان همنوع به صورت بویایی دریافت و سبب ایجاد رفتارهای ویژه در فرد دریافت کننده می شود. این ملکول های شیمیایی محرک هستند و سبب پیدایش اعمال تغییردهنده می شوند. محققان فرانسوی یک فرومون جدید تغییردهنده در زنبورهای عسل شناسایی کردند که رفتار آنها را تنظیم می کند.
این فرومون از فک زیرین ملکه پخش می شود. ملکول استر (ترکیب حاصل از الکل و اسید) اسید چرب ، به زنبورهای کارگر این امکان را می دهد که بتوانند گرده های گل و گیاه را بدون وقفه جمع آوری کنند. گفتنی است زنبورهای کارگر ابتدا و قبل از رسیدن به مرحله جمع آوری گرده ، پاک کن ، تغذیه کننده و انباردار هستند.
این فرومون باعث می شود رشد فعالیت هایی غیر از جمع آوری گرده در زنبورهای کارگر جوان محدود شود. در آزمایش های انجام شده ، هنگامی که کارگران جوان با استر اولئیک اسید تغذیه شدند ، به ترتیب و یکی پس از دیگری 2 یا 3 روز بعد شروع به جمع آوری گرده کردند.
یعنی در مدت 5 تا 6 هفته عمرشان به صورت ضرب الاجل به جمع آوری گرده ها پرداختند. پس از انجام این آزمایش ها، محققان تخمین زدند که بدین وسیله اگر به شهد بیشتری احتیاج باشد ، تقسیم کار میان زنبورها انجام می گیرد و کارگران بیشتری برای جمع آوری گرده به خارج از کندو فرستاده می شوند.