یک فریم دانشگاه

 بازار مناظره‌های تلویزیونی هم که مثل همیشه گرم و جذاب بود. برنامه‌ها و اهداف متعدد نامزدها و حرف‌هایی که خطاب به مردم نقل می‌کردند، نقل مجالس خانوادگی و کاری بود. ساعات خلوت خیابان‌ها و جمع‌های شلوغ نشسته پای تلویزیون شرح حال روزهایی بود که از جلسات امتحان به خانه برمی‌گشت. در بحبوحه انتخابات و تبلیغات نامزدهای ریاست‌جمهوری، برنامه‌های سیاسی تلویزیون را به طور جدی دنبال می‌کرد. رضا از دوران نوجوانی‌اش به مباحث سیاسی علاقه زیادی داشت و همیشه در بحث‌های بزرگ‌تر‌ها مشارکت و درباره کوچک‌ترین اتفاقات روزمره تحلیل‌هایی مفصل ارائه می‌کرد. حتی وقتی برای اولین‌بار در کنکور شرکت کرد و نتوانست در رشته‌ای که می‌خواهد نمره قبولی به دست آورد، تصمیم گرفت یک سال دیگر دست نگه داشته، تلاش کند و این بار توانست در رشته دلخواهش یعنی علوم سیاسی قبول شود. رضا بعد از سال‌ها تحقیق و پژوهش در این حوزه، دیگر کارشناس سیاسی تمام‌عیار شده و مشتری ثابت اخبار داخلی و خارجی تلویزیون بود، بویژه این که دوران انتخابات بود و بخش عمده‌ای از برنامه‌های این رسانه به مباحث سیاسی اختصاص داشت. او همچنین مناظره‌های تلویزیونی را بدقت بررسی می‌کرد. به حرف‌ها و گفته‌های نامزدها گوش می‌سپرد و از این که در تریبون آزاد دانشگاه توانسته بود دیدگاه‌های خود را بیان کند، بسیار خوشحال بود. در فرصتی که در اختیارش قرار داده بودند از بیکاری بعضی جوانان گفت. از این که او امسال چهارمین سال تحصیلی خود را در دانشگاه سپری می‌کند و بعد از این می‌خواهد وارد عرصه کار شود. به عنوان جوانی ایرانی خواسته‌اش را از رئیس‌جمهور این‌طور بیان کرد: به فکر مردم باشید! وقتی صحبت‌هایش به پایان رسید و با تشویق هم‌دانشگاهی‌هایش مواجه شد با خود فکر کرد که نتیجه این همه سال بحث و گفت‌وگو را مشاهده می‌کند و لحظه‌ای به خودش بالید، اما این پایان ماجرا نبود. مصاحبه رضا و هم‌دانشگاهی‌هایش عصر همان روز در بخشی از یکی از برنامه‌های انتخاباتی تلویزیون با عنوان مطالبات دانشجویی پخش شد و رضا از این که می‌توانست هم‌سن و سال‌هایش را در این خواسته سهیم کند بسیار راضی بود.

او خود را نماینده‌ای از گروه جوانان می‌دانست، گروهی که با کمی اختلاف‌نظر و سلیقه نیازهای تقریبا مشابهی دارند و وارد سنی شده‌اند که مانند راه رفتن روی لبه تیغ است و اگر امکانات و خدمات در اختیارشان قرار نگیرد ممکن است به بیراهه بروند و اگر هم توجه کافی به این گروه شود برعکس، رشد و شکوفایی‌شان را شاهد خواهیم بود.

روجا ساسان