
احترام به پیشکسوت و آنان که مویی در این ورزش سفید کردهاند، گرچه چند صباحی است در ورزش ایران کمرنگ شده و مسائل مادی، رنگ و بوی دیگری به رفاقتها بخشیده است، اما هنوز هم هستند کسانی که ملاک و معیارشان احترام به بزرگترها و آنانی است که به قول معروف چند پیراهن بیشتر از آنها پاره کردهاند.
رسول خادم، مدیر تیمهای ملی و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد از شخصیتهایی است که چه در عرصه قهرمانی و چه در عرصه مربیگری، همواره احترام به کسوت را رعایت کرده و حتی به خود اجازه نداده گامی جلوتر از آنان بر دارد. رسول که طی این سالها با حضور در شورای شهر تهران در دو دوره متوالی، توان مدیریتی خود را نیز به مدیران اجرایی کشور ثابت کرده است، طی این سالها هر موقع به وجودش نیاز بوده، به کشتی خدمت بسیار کرده است.
او سال 2002 و زمانی که امیر خادم، برادر بزرگترش رئیس فدراسیون کشتی بود، به عنوان مدیر تیم ملی کشتی آزاد وارد گود شد تا در کنار محمدحسن محبی، تیم ملی کشتی آزاد ایران را برای چهارمین بار به مقام قهرمانی جهان در رقابتهای تهران برساند.
با اینکه در آن مقطع همه این قهرمانی را در نتیجه حضور مثبت و موثر رسول خادم میدانستند، اما او با مسجل شدن قهرمانی تیم ملی در آن رقابتها، بیسروصدا سالن دوازده هزار نفری را ترک کرد تا محمدحسن محبی را روی سکوی قهرمانی بفرستد.
او در مسابقههای جهانی بوداپست مجارستان نیز با اینکه مهمترین نقش را در قهرمانی پنجم کشتی آزاد ایران در پشت سر گذاشتن روسیه قدرتمند ایفا کرد، اما باز هم احترام به پیشکسوت را از یاد نبرد تا به جای خود علی بیات، سرپرست تیم ملی کشتی آزاد را روی سکوی قهرمانی بفرستد.
این در حالی است که هر مربی دوست دارد وقتی تیمش را قهرمان جهان میکند، خودش بالای سکو برود و جام قهرمانی را بگیرد، اما گویا رسول خادم تافته جدابافتهای است که هیچ موقع اجازه نداده «منیت» بر او حاکم شود و روابطش با دیگران را تحت تاثیر قرار دهد و طی سالهایی که او را از دور و نزدیک شناختهایم، رفتارش را متناسب با یک قهرمان اخلاقگرا دیدهایم؛ قهرمانی که در همان زمانی نیز که از سکوهای شماره یک دنیا و المپیک برای سه سال متوالی بالا رفت، هیچگاه دچار کبر و غرور نشد و متواضعانه با جامعه ورزش و کشتی برخورد کرد تا با این جایگاه اجتماعی خوب وارد شورای شهر تهران شده و در نقشی دیگر مشغول خدمت شود. بیشک کشتی و ورزش ما باید گذشت و مردانگی را از رسول خادم یاد بگیرد و او را با جان و دل در مجموعه خود حفظ کند.
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)