خوشبختی‌های مهربان بودن

با بررسی‌هایی که جامعه‌شناسان انجام داده‌اند، مشخص شده که تک‌تک افراد بیشتر جوامع بیش از هرزمان دیگر نگران ارزش‌های اقتصادی هستند و دیگر برایشان مهربانی و شفقت چون گذشته بهایی ندارد. برخی، مقررات و قوانینی که صرفا به حمایت اندکی از افراد جامعه می‌پردازدو باقی را بی پناه رها کرده مقصر می‌دانند و برخی دیگر معتقدند که ارزش‌های والای انسانی به طور کلی تنزل کرده است. درحقیقت این روزها در اکثر جوامع به پیشرفت فردی بیش از مراقبت و توجه به دیگران اهمیت داده می‌شود و مصلحت عمومی مدت‌هاست رنگ باخته و انسان‌ها بیش از هرزمان دیگر تنها و بی‌یاور مانده‌اند. درچنین جامعه‌ای کسی احساس امنیت نمی‌کند و خود را گرفتار بحران اجتماعی مخربی می‌بیند. اثرات مضر این بحران به مراتب بدتر و بادوام‌تر از اثرات بد بحران اقتصادی است.

مهربانی

مهربانی، درک این است که دیگران همچون خود ما شکننده هستند و ما می‌توانیم به آنها صدمه بزنیم یا شفابخش روح و جان‌شان باشیم. وقتی مهربان هستیم که از قدرت خود یا ضعف دیگران سوءاستفاده نمی‌کنیم و همیشه به دیگران تسلی، شهامت و قدرت پیشرفت می‌دهیم. در واقع مهربانی یعنی رشد جامعه و نبود آن نابودی جامعه است.

به لحظه‌ای بیندیشید که با شما رفتاری نامهربان داشته‌اند. مثلا کسی در را محکم به روی شما بسته یا در ترافیک راهتان را سد کرده یا هنگام رانندگی با رفتارش شما را به مخاطره انداخته است. یا در محل کارتان علیه شما شایع‌پراکنی کرده‌اند و یا درست موقعی که به کمک دیگران نیاز داشته‌اید رهایتان کرده‌اند. چه احساسی داشته‌اید؟

و اکنون به زمانی فکر کنید که به شما محبتی شده و از شما حمایت کرده‌اند. یا فقط به لبخندی بیندیشید که وجودتان را گرمی بخشیده است، در این زمان چه احساس داشتید؟

ممکن است به نظر طعنه آمیز بیاید، این‌که ما در دنیای امروز که ابزار و روش‌های ارتباطی بهتری نسبت به گذشته در اختیار داریم، اما نمی‌توانیم به خوبی گذشتگان خود بایکدیگر در ارتباط باشیم و این ناتوانی در تک‌تک افراد جامعه موج می‌زند. ما اگرچه بیش از گذشته درآمد داریم، اما لحظه به لحظه باارزش‌ترین مسائل در زندگی خود را از دست می‌دهیم. چیزی که هیچ پیشرفتی در فناوری، اعتبار در دنیا، عضویت در باشگاه یا داشتن ثروت نمی‌تواند به ما بدهد. و آن احساس محبت و تعلق خاطر نسبت به یکدیگر است.

این احساس زمانی شکل می‌گیرد که قلب‌های مان بایکدیگر درارتباط باشند. وقتی قلب مان برای یکدیگر نتپد، بتدریج تماس باهرچه را که در اطراف‌مان وجود دارد، از دست می‌دهیم و تهی می‌شویم، تا آنجا که احساس سرگردانی می‌کنیم و حتی با خود نیز بیگانه می‌شویم. در این لحظه ناآرامی وجودمان را فرا می‌گیرد و هدف و ارزش زندگی را ازیاد می‌بریم و این زمانی است که ناخودآگاه به سمت تخریب بیشتر پیش می‌رویم.

اثرات مهربانی روی تک‌تک افراد

افرادی که مهربان هستند، اثرات بسیار خوب آن را می‌شناسند. مهربانی اثری بسیار عمیق روی زندگی افراد می‌گذارد و کسانی که به دیگران محبت می‌کنند، می‌دانند که به خود آنها نیز احساس خوبی دست می‌دهد. تحقیقات علمی اثرات بسیار خوب محبت کردن به دیگران روی سلامت جسم و روح را ثابت کرده است.

در تحقیقی که روی بیش از 3000 داوطلب انجام شد، وقتی محققان از افرادی که عملی خیرخواهانه انجام داده بودند، احساس‌شان را پرسیدند، به این نتیجه رسیدند که بین کمک کردن به دیگران و سلامت عمومی بدن ارتباطی مستقیم وجود دارد.

محققان به این نتایج دست یافتند که کمک به دیگران با کاستن شدت بیماری‌های جسمی یا ذهنی سلامت فرد را حفظ می‌کند. انجام دادن عملی از روی محبت باعث رضایت فوری فرد یاری رسان شده و ازآنجایی که بدن، مسکن‌های طبیعی در بدن ترشح می‌کند، فرد را تا مدتی طولانی آرام نگه داشته و از نظر روحی در وضع مناسبی قرار می‌دهد.

اضطراب و نگرانی که معمولا موجب مشکلات سلامتی در فرد می‌شود، بعد از انجام عملی محبت‌آمیز کم می‌شود. کمک کردن احساس افسردگی و انزواطلبی را در فرد از میان برمی‌دارد. انزواطلبی می‌تواند فرد را دچار انواع مشکلات روحی و فیزیکی مانند استرس، پرخوری و زخم معده کند. همچنین استرس بیش از حد، فرد را به سمت تنگی‌نفس و ابتلا به آسم پیش می‌برد.

کمک کردن احساس شادی، ارزشمند بودن، خوش‌بینی، انعطاف‌پذیری عاطفی و قدرت و توان بدن را افزایش می‌دهد و احساس ناتوانی را تا حد بسیار زیادی از بین می‌برد. همچنین از انقباض بدن و درد‌های فیزیکی می‌کاهد.

یاری رساندن از طرزتفکر منفی مانند احساس خصومت طولانی که به مرور زمان بدن را فرسوده می‌کند، می‌کاهد. وقتی با دیگران از دردوستی وارد می‌شویم و به همنوعان خود عشق می‌ورزیم این عواطف سیستم ایمنی بدن‌مان را بسیار تقویت می‌کند و حتی محبت کردن به غریبه‌ها اثر بسیار بیشتری روی تقویت سیستم ایمنی بدن دارد.

اثرات محبت و مهربانی روی جامعه

مهربانی یکی از مهم‌ترین عاداتی است که ما می‌توانیم در خود ایجاد کنیم. مهربانی برای موفقیت و بهبود شرایط هرجامعه‌ای بسیار ضروری است. در دنیایی که بحران‌های جهانی، بیماری، گرسنگی، نابودی محیط زیست، اضطراب و خشونت روزبه‌روز افزایش می‌یابد، مهربانی کردن اهمیت خود را نشان می‌دهد.

درواقع مهربانی چیزی بیش از یک نعمت است ومی توان با این رفتار جامعه را به سمت شکوفایی و موفقیت رساند. هر جامعه‌ای برپایه روابط بین افراد، خانواده‌ها، محل کار و انجمن‌ها ساخته شده و دنیای ما متشکل از جوامع مختلف است. از زمین بازی گرفته تا میدان جنگ، روابط مهم ترین نقش را در زندگی‌مان ایفا می‌کند و نحوه برخورد ما دراین روابط کیفیت زندگی مان و در نهایت میزان رفاه و موفقیت جامعه‌مان را تعیین می‌کند.

مهربانی قلب هایمان را مجددا به هم متصل می‌کند و هرچه بیشتر با قلب مان در ارتباط باشیم، بیشتر خود را میان جمع می‌بینیم. روی تفاوت هایمان کمتر مترکز می‌شویم و بیشتر به موفقیت گروه می‌اندیشیم و در نهایت جامعه‌ای سالم و شاد خواهیم داشت. در واقع جامعه‌ای که افرادش نسبت به هم با رحم و شفقت رفتار می‌کنند بیش از دیگر جوامع هماهنگی و تعادل فکری دارند و موفق‌تر هستند.

چگونه مهربان باشیم؟

اگرچه مردم بیشتر جوامع امروزی نسبت به یکدیگر بی‌تفاوت شده‌اند، اما تحقیقات نشان داده است که مردم از وضع موجود امروز چندان راضی نیستند و به دنبال تغییر‌ هستند. در دنیا بنیادها و جنبش‌های متفاوتی برای جلب توجه مردم به سمت محبت و مهربانی به وجود آمده که با نام‌های متفاوتی مشغول فعالیت‌اند. در این جنبش‌ها سعی بر این شده است، مردم یاد بگیرند بدون هیچ توقع و صادقانه حتی به غریبه‌ها ابراز محبت کنند.

گاهی اوقات مهربان بودن ساده به نظر می‌رسد، اما مواقع دیگر صرفا احساس مسئولیت و نوعی تصمیم‌گیری است. در واقع باید بیاموزیم که در این راه بهترین گزینه را که همان محبت کردن است، انتخاب کنیم. محبت همچون زنجیره‌ای پیش می‌رود و در نهایت به خود ما برمی‌گردد. در واقع با انتخاب درست خود از دنیا تجربه‌ای زیبا خواهیم داشت. برای مهربان بودن باید با دیگران احساس همدلی و همدردی کنیم و برای این کار باید خودمان را جای دیگران بگذاریم و احساس آنها را درک کنیم. برای بازگشت به جامعه‌ای که شفقت در آن موج می‌زند، لازم است که مجددا انسانیت در جامعه خود را کشف کنیم و به آن پروبال بدهیم.

چند راه ساده مهربان بودن

ـ نسبت به نیازهای دیگران احساس همدردی کنید.

ـ قبل از این‌که نیازهای خود را در نظر بگیرید به خانواده و دوستان‌تان توجه نشان دهید.

ـ اگر فردی به کمک نیاز داشت با خود بیندیشید که چگونه می‌توانید به او کمک کنید و تنها دلیلی که برای خود می‌آورید این باشد که فقط می‌خواهید مهربان باشید نه هیچ چیز دیگر. وقتی به رفاه و آرامش دیگران فکر کنید، متوجه می‌شوید که تمام وجودتان سرشار از آرامش شده است.

ـ به افرادی که می‌بینید لبخند بزنید و محبت تان را به آنها نشان دهید. در واقع لبخند زدن به دیگران حرکتی اساسی به سمت مهربانی و خوبی است.

ـ وقتی در محیطی ناآشنا قرار می‌گیرید، از این‌که خود را معرفی کنید، خجالت نکشید. با این کار دیگران را هم تشویق به گفت‌وگو می‌کنید و چه بسا بتوانید بسیار زود دوست‌های تازه پیدا کنید و درعین حال مهربان بودن نسبت به یکدیگر را هم آموزش دهید.

ـ مردم از شنیدن تعریف و تمجید لذت می‌برند، بنابراین بدون ترس حرفی مثبت و زیبا در مورد دیگران به زبان آورید. البته مراقب باشید بوی تملق و چاپلوسی ندهد.

ـ هر زمان توانستید به دیگران با دادن هدیه حتی کوچک ابراز محبت کنید. آنها هرگز این مهربانی را فراموش نخواهند کرد.

ـ نسبت به دیگران ادب تان را رعایت کنید، زیرا هرکس از مورد احترام قرارگرفتن احساس رضایت می‌کند.

ـ هرگز ناسزا نگویید چرا که تصویر بسیار بدی از خود روی مردم می‌گذارید.

ـ همیشه آماده کمک کردن به دیگران باشید. اگر با دیگران درست رفتار کنید مطمئن باشید آنها نیز با شما رفتارخوبی خواهند داشت.

ـ اگر افرادی بودند که باشما بد رفتار کردند، هرگز مانند آنها نباشید و تا سطح آنها تنزل نکنید.

ـ اگر نمی‌توانید خوبی دیگران را ببینید به نوع نگرش خود توجه کنید.

‌kindnessfoundation / مترجم: نادیا زکالوند