3 مامور پلیس، متهم به قتل مرد معلول

روبرت اتان سیلور، مرد بیست و شش ساله مبتلا به سندرم دان است که یکی از روزهای ژانویه گذشته برای دیدن فیلم صفر، تاریکی، سی به سینما رفته بود. زمانی که نمایش تمام شد، او برای مدت کوتاهی سالن را ترک کرد، بعد تصمیم گرفت بازگردد و دوباره فیلم را تماشا کند. مدیر حراست در این هنگام متوجه اتفاقی غیرمعمول شد چون فکر می‌کرد سیلور پول بلیت نداده است. سپس سه ماموری که در آن لحظه در حال انجام وظیفه نبودند، به سمت او رفتند. بنابر اعلام پلیس، سیلور به آنها ناسزا گفت و گفت از آنجا نخواهد رفت. کارکنان سعی کردند او را بیرون کنند. این در حالی بود که پرستار سیلور به ماموران هشدار داده و گفته بود اجازه بدهند مساله را خودش حل کند، چرا که این برخوردها برای سلامت او خطرناک است. آنچه در ادامه اتفاق افتاد کمی مبهم است اما شاهدان عینی گفته‌اند ماموران سیلور را روی زمین انداختند، او را پایین نگه داشتند و به وی دستبند زدند. سیلور که توسط خانواده‌اش اتان خوانده می​شد، بر اثر شکستگی غضروف گلو و خفگی درگذشت. مرگ او قتل تشخیص داده شد، اما هیات منصفه نتوانست ماموران را محکوم کند، بنابراین آنها بدون هیچ مجازاتی به سر کارهای خود بازگشتند.

این اتفاق باعث شد انجمن‌های حمایت از افراد دارای معلولیت و بخصوص انجمن‌های سندرم دان این مساله را بشدت پیگیری کنند. همچنین طومارهایی از سوی انجمن‌های مستقل در حمایت از سیلور جمع‌آوری شد که حدود چند صد امضا را دربرمی‌گرفت، اما این پرونده که در سطح محلی دنبال می‌شد، هرگز در سطح کشور مطرح نشد. در این میان مسئولان سالن سینما از عملکرد کارکنان خود دفاع کردند و گفتند آنچه پیش آمده فقط یک اتفاق بوده است. خشونت پلیس علیه افراد دارای معلولیت، چیز غیرمعمولی نیست، اما به نظر می‌رسد در اکثر موارد این پرونده‌ها علنی نمی‌شوند. بیشتر مردم در بهترین حالت مردم معلول را به عنوان قربانیان منفعل می‌بینند و گمان می‌کنند آنها کسانی هستند که باید مورد توجه و دوست داشتن قرار بگیرند، اما اکثرا این افراد را به عنوان انسان‌های نرمال که باید مثل انسان معمولی با آنها برخورد شود، نمی‌بینند.

یکی از خبرنگاران در گزارش خود درباره اتان سیلور نوشته است: این یک اشتباه است. ما فقط موقتا سالم هستیم. تصادفات، بیماری‌ها و سن می‌توانند ما را ناتوان کنند و در این صورت ممکن است اتفاقی که برای اتان سیلور افتاده برای ما نیز بیفتد.

سرانجام در ماه جولای، ماجرای اتان سیلور مورد توجه قرار گرفت و یکی از دولتمردان خواستار بازنگری در قوانین شد. همچنین یک خبرنگار در واشنگتن دی‌سی به جمع‌آوری اطلاعات در این زمینه پرداخت و موفق شد در طول کمتر از یک هفته 300 هزار امضا در حمایت از او جمع‌آوری کند. بنابراین ماجرای اتان در سطح ایالات متحده آمریکا مطرح شد.

گام بعدی این است که دپارتمان عدالت تصمیم به بازنگری پرونده قتل اتان سیلور بگیرد و متهمان را دوباره فرابخواند. تلاش خبرنگاران در حال حاضر این است که آگاهی در مورد نحوه برخورد با افراد دارای معلولیت را افزایش دهند، چرا که در برخورد با این افراد هر لحظه ممکن است اتفاقات جبران ناپذیری بیفتد .

دنیس دیبات یکی از آموزگاران ویژه پلیس است که به ماموران آموزش می‌دهد در برخورد با افراد دارای معلولیت چطور برخورد کنند. او می‌گوید ماموران اجرای قانون باید ابتدا مطمئن شوند خودشان، افرادی که در محل هستند و کسی که دارای معلولیت است، همگی از خطر دور هستند. اگر شرایط امن بود، ماموران باید هر چقدر زمان لازم است صرف کنند تا مشکل را بدون زور حل کنند. در قانون آمده است درمورد افراد با معلولیت، اگر هیچ اقدام پرخاشجویانه‌ای علیه مامور پلیس انجام نشود، مامور پلیس نمی‌تواند اقدام پرخاشجویانه‌ای علیه او انجام دهد.

او اضافه می‌کند: پرستار سیلور زمان وقوع حادثه از ماموران خواست به جای این‌که اورا دستگیر کنند صبر کنند، چرا که او از لمس شدن متنفر است. مطابق گفته ماموران و شاهدان در آن هنگام کسی در خطر نبوده است. پلیس زمانی وارد کار ‌شد که سیلور ناسزا گفت و باز در آن زمان هم خطری کسی را تهدید نمی‌کرد.

حالا پرسش‌های بسیاری در سطح افکار عمومی آمریکا پدید آمده است. این‌که در جامعه آمریکا تا چه حدی با افراد معلول درست رفتار می‌شود؟ رفتار منطقی به چه معناست و تا چه حد کنار آمدن با این افراد منطقی است. مثلا آیا منطقی است که ماموران پلیس ساعت‌ها با سیلور صحبت می‌کردند و زمان نمایش فیلم را به تعویق می‌انداختند اما او را دستگیر نمی‌کردند؟ این پرسشی است که پاسخ آن در دور تازه بررسی پرونده مشخص خواهد شد.

مترجم: سارا لقایی

منبع: سی. ان. ان