کرکس مصری در خطر انقراض

این گونه در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت، از سال 2007 در خطر انقراض (EN) قرار دارد. این پرنده تک‌همسر بوده و ممکن است جفت‌های فعال برای سال‌های متمادی با هم‌ زادآوری کنند.

این گونه، ارتفاعات و پرتگاه‌های صخره‌ای را برای زادآوری ترجیح می‌دهد و در مناطق خشک و نیمه‌خشک استپی، درختزارها و مزارع ساکن می‌شود، طول بدن آن از 58 تا 70 سانتی‌متر و وزن آن از 1/6 تا 2/2 کیلوگرم است. معمولا منزوی یا به صورت جفت دیده می‌‌شود، اما در مناطقی که غذا فراوان است در دسته‌های بزرگ و گاه دسته‌های صدتایی دیده می‌شوند.

آشیانه معمولا از شاخه‌ها، پوست و پشم پستانداران و لباس‌های کهنه در غارها، لبه‌های بلند و باریک صخره‌ای، تاقچه‌ها، فرورفتگی‌ها یا شکاف صخره‌ها ساخته می‌شود. از اواخر زمستان تا اواسط بهار، یک تا سه تخم می‌گذارد، بعد از 42 روز جوجه‌ها از تخم خارج می‌شوند. جوجه‌ها پس از 11 هفته آشیانه را ترک می‌کنند. مهم‌ترین تهدیدهای آنها مسمومیت غذایی، برخورد با خطوط انتقال نیرو و شکار غیرمجاز است.

زمانی که انسان به آشیانه آنها نزدیک شود، والدین ممکن است تخم‌ها را برای مدت طولانی ترک کنند که این مساله می‌تواند برای جنین‌های موجود در تخم‌ها کشنده باشد.

علی ترک قشقایی