از آنجا که هر روز رفت و آمد به وسط اقیانوس امکانپذیر نیست، خدمه تعمیر و نگهداری و مهندسان توربینها باید روی توربینها سکنی گزیده و همزمان با کار همانجا زندگی کنند. در واقع شاید زمان آنها به دو بخش اصلی تقسیم شود؛ اوقات کاری و تلاش برای سرپا نگهداشتن توربینها و تفکر در مورد عظمت و بزرگی اقیانوس. این مفهوم اقتباسی از طرح مدرنی است که به منظور بازسازی ساختمانهای صنعتی رها شده و تبدیل آنها به خوابگاهی برای افراد مختلف ارائه شد. گذر از حالت متروک این ساختمانهای محقر ممکن است آنها را به مکانی لوکس برای زندگی تبدیل کند. با این حال برخلاف مکانهای صنعتی متروک و زیرشیروانیهایی که بسرعت در مناطق شهری در حال آباد شدن بوده و دسترسی زیادی به مکانهای عمومی دارند، انزوای موجود در اتاقهای تعبیه شده داخل توربینهای دریایی غولپیکر بیشتر شبیه همان انزوای ایستگاه فضایی بینالمللی، پایگاههای مرزی قطب جنوب یا اسکلههای نفتی میان اقیانوس است.
این طرح مفهومی فقط چالشهای زیبای یک زندگی دریایی را به تصویر میکشد که موضوعی درخور توجه و مناسب است. تدارک و پشتیبانی افراد ساکن در این توربینهای غولپیکر دریایی بسیار سادهتر از پشتیبانی انسانها در فضاست.
با توجه به اینکه اندازه توربینهای بادی به طرز شگفتآوری در حال بزرگتر شدن است نیاز به نظارت تخصصیتر بیش از پیش اهمیت مییابد. یک نیروگاه بادی بزرگ ممکن است شامل صدها توربین بادی بوده که در یک منطقه وسیع آبی گسترش یافتهاند. این نیروگاههای عجیب و غریب و منزوی اغلب از نظرها پنهان مانده و فقط افراد معدودی که برای خدمت به افزایش طول عمر این غولهای سفید، به سایت اعزام میشوند، رویت میشود.
popsci / مترجم: آتنا حسنآبادی
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)