حال پرسش این است که آیا صرفا صدور یک بخشنامه، اهرم بازدارنده قویای برای جلوگیری از انتشار این تبلیغات خواهد بود؟ متولیان گردشگری چه راهکارهای موثر و بازدارنده دیگری را پیش از آنکه مسافران گرفتار بزرگنمایی و تبلیغات دروغین شوند و کارشان به شکایت بکشد، اتخاذ کردهاند؟ مسئولیت نظارت بر تبلیغات گردشگری در روزنامهها و مجلات با کدام مرجع است؟
علی لطفی، مدیرکل دفتر امور مراکز و خدمات گردشگری در اینباره میگوید: موضوع ممنوعیت تبلیغات دروغین در جراید، بارها و در جلساتی با مسئولان مربوط در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شده و براساس آن قرار شده، معاونت مطبوعاتی این وزارتخانه در اینباره تدبیر کند.
آنچه بهعنوان بهترین راهکار ارائه شد، درج آگهی با دریافت مجوز موردی از مرجع صدور مجوز (سازمان میراث فرهنگی و گردشگری) است و قرار شد، طبق همین روال، عمل و به مطبوعات داخلی نیز بخشنامه شود که تبلیغی بدون رویت تصویر مجوز فعالیت در جراید چاپ نشود.
به گفته وی ما تعاملاتی نیز با اداره کل اماکن ناجا داشتهایم تا بهمحض اعلام شکایت از سوی گردشگران درباره این تبلیغات و خدمات دروغین، نسبت به پلمب واحدها و تلفنهای صوری آنها اقدام شود.
به اعتقاد مدیرکل دفتر امور مراکز و خدمات گردشگری، مطبوعات و جراید، زیر نظر وزارت ارشاد کار میکنند و با نظر این وزارتخانه، یک روزنامه یا مجله تعطیل میشود. بنابراین ضمانت اجرایی هم با وزارت ارشاد است و درخواست دوباره سازمان از مدیران این وزارتخانه با توجه به اینکه با ادبیات مطبوعات آشنا هستند، تدبیر صحیح و هوشمندانهای در اینباره است. همچنین اجرای این امر مهم، وجود تعهد در مطبوعات را میطلبد.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)