ورزشی که از چین به تمام دنیا رفت

ووشو به اندازه تکواندو، کاراته، بوکس و جودو در دنیا شناخته شده نیست، اما در سال‌های اخیر به یکی از رشته‌های رزمی پرطرفدار در سراسر دنیا تبدیل شده است. ووشو، ورزش ملی چینی‌هاست و اصلا خود چینی‌ها ابداع‌کننده چنین ورزش رزمی جالب توجهی بوده‌اند. این ورزش رزمی که یک هنر هم تلقی می‌شود، حدود 64 سال پیش ابداع شد. پس از انقلاب سال 1949چین، ووشو به منظور ملی‌سازی هنرهای رزمی این کشور پرجمعیت ابداع شد، اما به فاصله 64 سال از این اتفاق، ووشو دیگر فقط به عنوان ورزش مختص به چین شناخته نمی‌شود. اکنون این ورزش رزمی در سراسر دنیا از جمله ایران نفوذ کرده است. با پیشرفت ووشو رقابت‌های جهانی و قهرمانی آسیا هم راه‌اندازی شد. طبیعی است بیشترین تعداد ووشوکاران دنیا چینی باشند. تعداد ووشوکارانی که در چین هستند از تعداد تمام ووشوکارانی که در سراسر دنیا وجود دارد بیشتر است. رقابت‌های ووشو در دو بخش برگزار می‌شود؛ تالو و ساندا. مبنای تالو مبارزه نیست، این بخش از رشته ووشو فقط به ارائه و نمایش هنرهای رزمی موجود در ووشو می‌پردازد و ورزشکاران حاضر در این بخش با حرکاتی که در ووشو فرم نامیده می‌شود، جنبه‌های رزمی ووشو را بدون مبارزه با یک حریف واقعی به نمایش می‌گذارند. تالو را مقامات منتخب دولت چین براساس فرم‌های سنتی هنرهای رزمی چین انتخاب کرده‌اند. در تالو انواع استقرارها، لگدها، مشت‌ها، حرکات تعادلی، پرش‌ها، فنون جارویی و فنون پرتابی به نمایش درمی‌آید. اما ماجرا در ساندا فرق می‌کند. اساس ساندا مبارزه است. ساندا براساس تکنیک‌ سبک‌های مختلف هنرهای رزمی چینی و کشتی‌های سنتی چینی مانند شوای چیائو طراحی شده است و به مبارزات کیک بوکسینگ و موی‌تای شباهت دارد، با این تفاوت که میزان کشمکش و مبارزه در ووشو بیشتر است. رقابت‌های ساندا اصولا زمان مشخص شده‌ای دارد که از یک دقیقه و 20 ثانیه به پنج دقیقه می‌رسد. با پیشرفت همه‌جانبه ووشو در سراسر دنیا رقابت‌های جهانی این رشته از سال 1991 برگزار می‌شود. همان‌طور که رقابت‌های ووشو در دو بخش تالو و ساندا برگزار می‌شود، سه سبک نیز دارد که در هر دو بخش ساندا و تالو اعمال می‌شود. این سه سبک چانگ چوان، نان چوان و تای چی چوان هستند. چانگ چوان معنای مشت بلند را دارد و این سبک علاوه بر حرکاتی با دست و پاهای کشیده شامل حرکات زیبای آکروباتیک است. سبک نان چوان نیز به حرکات انفجاری و درگیری‌های بیشتر مشتمل می‌شود. تای چی چوان نیز بر پایه انرژی است و به تقویت بدن از لحاظ جسمی و روحی می‌پردازد. در این سبک حرکات آرام همراه با تنفس اصولی انرژی بدن را تنظیم می‌کند. در این سه سبک ووشو کار بدون هیچ ابزار و اسلحه دفاعی به مصاف حریف خود می‌رود. با پیشرفت ووشو اکنون بیشتر از هر زمانی زمزمه‌های المپیکی شدن این رشته به گوش می‌رسد.