حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
به گزارش مهر، این روزنامه در گزارشی با اشاره به وجود زندانهای مخفی در غرب انگلیس نوشت: در سال 1991 یک پسربچه پانزده ساله به نام جفری هورلر به مدت 188 روز به زندان فلتمن در غرب لندن فرستاده شد و از آنجا که مادرش توانایی رفتن به این زندان را نداشت، خبر فوت مادربزرگش را در حالی که این نوجوان انگلیسی تنها در سلولش نشسته بود، به وی دادند؛ اما مسئولان زندان اجازه شرکت جفری را در مراسم سوگواری مادربزرگش ندادند.
جفری پس از شنیدن این خبر در حالی که به مدت 21 ساعت در سلولش محبوس شده بود، برای چند ساعت گریه کرد و پس از مدت کوتاهی نیز خودش را از پنجره سلولش به دار آویخت.
این روزنامه انگلیسی در ادامه به خاطرات جیک دیویس جوان بیست ساله میپردازد که تنها 38 روز در این زندان بوده، اما خاطرات این زندان مخوف هرگز از ذهن وی پاک نشده است.
وی داستان نوجوانی را میگوید که تنها یک ساعت یا کمتر اجازه داشت تا از سلول خود بیرون بیاید و پس از آن که با بیتوجهی مقامات زندان نسبت به وضع نامناسب خود روبهرو شد، تصمیم به خودکشی گرفت. از زمان خودکشی جفری هورلر تاکنون 13 گزارش درباره نقض حقوق بشر در این زندان منتشر شده که حکایت از به ستوه آمدن زندانیان از وضع نامناسب زندان و در نهایت خودکشی آنها دارد.
ایندیپندنت در ادامه به خاطرات چند زندانی این زندان پرداخته و مینویسد: در حالی که زندانیان در بخش کودکان به طور میانگین اجازه دارند تنها شش ساعت را از سلول خود بیرون بیایند، وضع زندانیان بزرگسالان به مراتب بدتر است. زندانیان بیکار زندان فلتمن به مدت بیش از 22 ساعت در طول روز در سلول خود حبس میشوند و زندانیایی که با همسلولیهای خود درگیر شدهاند نیز به دلیل رفتار ناشایست روزانه به مدت 23 ساعت و 40 دقیقه در اتاقی بسیار کوچک زندانی میشوند.
البته بدترین بخش این زندان آن است که مقامات زندان هیچ نظارتی بر عملکرد نگهبانان نداشته و آنها میتوانند بدون نظارت مسئولان قوانین زندان را تغییر دهند. به عنوان مثال غایب بودن شمار زیادی از نگهبانان بدان معناست که تنها شمار اندکی بر رفتار و همچنین آزادی زندانیان نظارت داشته و در بعضی از مواقع زندانیان بدون هیچ دلیلی به سلول انفرادی میروند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....