کمک به بیماران نیازمند منوط به تخصیص اعتبار ویژه

حسن امامی رضوی، معاون درمان وزیر پیشین بهداشت درباره نحوه کمک به بیماران نیازمند و بستری شده در بیمارستان‌ها به «جام‌جم» می‌گوید: برای پوشش کامل بیماران بستری شده در بیمارستان که هزینه بستری در بیمارستان و هزینه تهیه داروی آنها گران است، ‌باید پوشش بیمه‌های درمانی به 90 تا 95 درصد برسد، اما هم اکنون بیمه‌ها چنین وضعی ندارند.

رضوی خاطر نشان می‌کند: در وزارت بهداشت، بودجه‌ای خاص برای درمان بیماران تصادفی و صعب‌العلاج اعتبارات ویژه‌ای وجود دارد، اما در حوزه کمک به درمان بیماران نیازمند، اعتبار خاصی پیش‌بینی نشده است.

البته مجلس در سال‌های اخیر تلاش کرد با اختصاص بودجه‌هایی بین پنج تا شش هزار میلیارد تومان، به کمک بیمارستان‌ها و بیماران نیازمند بیاید و قرار بود با اختصاص این بودجه، هر بیماری اعم از فقیر و غنی که در بیمارستان‌ها بستری می‌شود، هزینه‌ای بابت بستری نپردازد، اما به دلیل در اولویت نبودن بحث بهداشت و سلامت، هیچ‌وقت چنین نتیجه‌ای حاصل نشد.

رضوی با اشاره به همین مشکل می‌گوید: نقطه ضعفی که در وزارت بهداشت وجود دارد این است که اقشار آسیب‌پذیر جامعه در مراجعه به مراکز درمانی و بخصوص برای استفاده از خدمات بستری با مشکل عدیده‌ای مواجه هستند و برای کمک به بیماران آسیب‌پذیر جامعه فکری نشده است.

جای خالی مدیریت منابع مالی در بیمارستان‌ها

به اعتقاد معاون درمان وزیر سابق بهداشت، راه‌حل رفع این مشکلات این است که بیماران نیازمند، لایه‌های حمایتی مختلفی داشته باشند؛ مثلا در همه جای دنیا، علاوه بر بیمه، لایه‌های حمایتی دیگری برای اقشار آسیب‌پذیر جامعه مثل کودکان و نوجوانان، کهنسالان، بیماران خاص و بیماران نیازمندی که زیر خط فقر هستند وجود دارد، اما در کشور ما چنین اعتبارات ویژه‌ای برای کمک به بیماران اقشار آسیب‌پذیر جامعه پیش‌بینی نشده است. این لایه‌های حمایتی که رضوی از آنها صحبت می‌کند، در کشورهای توسعه‌یافته به این شکل است که مثلا اگر فردی به بیمارستان مراجعه می‌کند و بیمه درمانی ندارد، همانجا بیمه می‌شود و اگر بیمه دارد و توان پرداخت فرانشیز درمان را ندارد (فرانشیز آن قسمت از سهم پرداختی بیمار است که بیمه تقبل نمی‌کند) آن‌گاه دولت باید همان فرانشیز را بپردازد و به این ترتیب لایه‌های پوشش درمانی رفته‌رفته بیشتر می‌شود.

با آن‌که رضوی تاکید دارد تخصیص نیافتن اعتبارات ویژه، مانع کمک به بیماران نیازمند بستری شده در بیمارستان‌ها شده است ‌ـ‌ که البته این دلیل کاملا در بروز این مشکل موثر است‌ ـ‌ اما مدیریت کارشناسی و دقیقی نیز بر منابع مالی در وزارت بهداشت وجود ندارد.

مثلا شاهد هستیم بخشی از دریافتی داروخانه‌های بیمارستانی، صرف پرداخت حقوق کارکنان بیمارستان‌های دولتی می‌شود و همین بی‌نظمی باعث شده است بسیاری از داروخانه‌های بیمارستانی برای خرید دارو با کمبود اعتبار مواجه شوند.

حال در چنین شرایط آشفته مالی، معلوم نیست اگر بودجه‌ای ویژه هم برای کمک به بیماران نیازمند و بستری شده در بیمارستان‌ها اختصاص داده شود، این بودجه‌ها به دست بیماران محروم بیمارستان‌ها برسد.