این آلبوم گزیدهای است از آثار برجسته منسوب به موسیقیدانان یا آهنگسازان ایرانی که ظاهرا همزمان با دوره صفویه به عثمانی رفته یا بهوسیله سلاطین عثمانی به آنجا بُرده شده و به اینترتیب در دربار استانبول به فعالیت هنری مشغول بودهاند.
در دو رساله عثمانی قرن 17 و 18 علی اوفکی و دیمیتری کانتمیر بخشی از این آثار به نام موسیقیدانانی چون حسنجان، شاهقلی و چنگی جعفر و بخش دیگری با عنوان کلی عجمی، عجملر و عجمیان ثبت شده است.
همه این آثار دارای فُرم پیشرو هستند و در مقامهای متنوع، روی ریتمهای معمولا پیچیده ـ نظیر چهاردهضربی، چهل و هشت ضربی یا حتی هشتاد و هشت ضربی ـ و با سبکی بسیار نظاممند و غنی آهنگسازی شدهاند.
آلبوم عجملر را آرش محافظ، فرید خردمند، بهناز بهنامنیا، احسان عابدی، امیر شریفی، شیوا عابدی، فرشاد توکلی، بهاره فیاضی و آساره شکارچی نواختهاند.
در چند سال اخیر نحلهای در موسیقی ایرانی ایجاد شده است که سعی در تحقیق وپژوهش در موسیقی قبل از دوره قاجار ایران دارد. جریانی که البته سالیان قبل با حضور چند پژوهشگر فرانسوی در ایران آغاز شد و سپس با پیگیریهای فرهاد فخرالدینی به تنظیم اثری بر اساس آثار عبدالقادر مراغی انجامید. دو دهه بعد ساسان فاطمی با انتشار مجموعهای این نحله را ادامه داد و سپس محمدرضا درویشی هم با انتشار شوقنامه گام دیگری در این مسیر برداشت.
تشکیل گروه موسیقی نسیم طرب؛ جمعی از موسیقیدانهای جوان و خوشذوق موسیقیاند که در یک دهه اخیر تلاشهای موثری از جمله کوشش در زمینه شناخت و معرفی موسیقی پیش از دوره قاجار ایران انجام دادهاند.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)