ما یک آهنین؛ بیگانه با آرامش

تایسون که اینک 47 سال دارد و در سال 2006 اعلام بازنشستگی کرد، ظهوری توفانی و فوق‌العاده در اواسط دهه 1980 و در عین جوانی داشت. وی در عصری اوج گرفت که بوکس به چند جامعه تقسیم شده و برخلاف گذشته به طور قبیله‌ای اداره می‌شد، در حالی که تا اواخر دهه 1960 فقط یک نهاد (فدراسیون بین‌المللی بوکس با حروف اختصاری IBF) رویدادهای این ورزش را مدیریت می‌کرد. بتدریج بوی خوش پول در بوکس حرفه‌ای تعداد سازمان‌های مدیریت‌کننده این ورزش را بیشتر کرد، اما تایسون از اولین کسانی بود که تمام‌ این نهادها را وادار به پذیرش حکومت مطلقه خود کرد و یک نفر یعنی خودش را از منظر همه آنان در صدر نشاند.

تایسون به واقع نخستین انسانی بود که قهرمانی دسته سنگین‌وزن جهان را از دیدگاه هر چهار سازمان بزرگ ناظر بر این ورزش (WBOو IBF, WBC, WBA) به دست آورد و این کار را با شکست دادن عنوان‌داران این سازمان‌ها که تره‌ور بربیک، جیمز بون، کرش اسمیت و تونی تاکر بودند در سال‌های 1986 و 87 انجام داد. وقتی او با 20 سال سن عنوان قهرمانی دنیا را در این وزن در سال 1986 کسب کرد، به جوان‌ترین عنوان‌دار دسته سنگین‌وزن در تمام‌ تاریخ تبدیل شد. وی همان‌طور که ‌19 مسابقه حرفه‌ای نخست خود را با ناک‌اوت برد (شامل فتح 12‌تای آنها در همان راند اول!) 9 بار هم پیروزمندانه از آن دفاع کرد و با این حال تایسون از زمان قبول یک شکست تکان‌دهنده مقابل هموطنش جیمز باستر داگلاس در فوریه 1990 در شهر توکیوی ژاپن آن هم با ناک‌اوت در راند دهم و واگذاری تمام‌ عناوین چهار سازمان فوق، دیگر همان آدم قدرقدرت سابق و قهرمان مطلق گذشته نشد.

او وارد حاشیه‌ها شده و نتوانسته بود آثار بسیار منفی و مضر شهرت و ثروت را از میان ببرد و کشش‌های جانبی بوکس حرفه‌ای را برتابد.

اینچنین بود که وی‌ سال 1992 به جرم هتک‌حرمت از یک زن جوان به حبسی شش ساله محکوم شد، هرچند سه سال و سه ماه بیشتر آن را نگذراند و به وی عفو خورد. تایسون در اواسط دهه 1990 در بازگشت به رینگ عناوین سازمان‌های WBC و WBA را با غلبه بر فرانک بروندی بریتانیایی و بروس سلدون آمریکایی در سال‌های 1995 و 96 پس گرفت، اما با قبول دو شکست متوالی مقابل ایواندر هالیفیلد آمریکایی در سال‌های 1996 و 97 در دست‌اندازهای بزرگ تازه‌ای افتاد و در دیدار دوم گوش این حریف ویژه را گاز گرفت و قسمت کوچکی از آن را جدا و به گوشه‌ای پرت کرد!

لنوکس لوئیس بریتانیایی قهرمان اوج گرفته سال‌های پایانی دهه 1990 و اوایل دهه 2000 ‌ سال 2002 در مبارزه‌‌ای که تایسون امیدوار بود عناوین جهانی را به وی بازگرداند، او را به طرز شدیدی قلع و قمع کرد و سپس باختن به امثال دنی ویلیامز و کوین‌مک براید آمریکایی که حتی به اعتراف خودشان به جمع 30 بوکسور اول دسته فوق سنگین تعلق نداشتند راه ادامه حضور تایسون در این دسته و کل بوکس را مسدود ساخت و فقط سراشیبی شدید پیش‌روی وی خودنمایی می‌کرد. او سرانجام دستکش‌ها را آویخت، ولی از دست دادن نابخردانه ثروت 300 میلیون دلاری‌اش که حاصل سال‌ها حضور او روی رینگ و پیروزی‌های متعددش بود، وی را به مشاغل تاسف‌آور و نازلی مثل کار کردن در سیرک‌ها و مبارزات نمایشی سه تا شش رانده مقابل بوکسورهای بازنشسته‌ای مانند خودش کشاند.

او حتی در کلوب‌ها و رستوران‌ها به اجرای برنامه‌های نمایشی بوکس و بازی در فیلم‌های کوتاه درجه چندم روی آورد تا امرار معاش کند.

سال‌ها بعد از آن ایام ناآرام تایسون از سوی کارشناسان در رده 16 فهرست یکصد مشتزن کوبنده تاریخ جای گرفته است و وارد تالار مشاهیر این ورزش هم شده و به‌رغم نابسامانی‌ها، حاشیه‌ها و ناکامی‌های اجتماعی‌اش هنوز هم با کارنامه‌ای که مشتمل بر 50 برد در 56 مبارزه حرفه‌ای می‌شود، رزومه‌ای قابل‌توجه دارد. آنچه هرگز از زندگی تایسون محو نشد، ستیزه‌جویی‌های ضدانسانی و زیاده‌خواهی‌های بیمارگونه است و مردی که مایک آهنین و بدترین مرد کره خاکی نامیده می‌شد و متولد بروکلین نیویورک است و مشتزنی را در خیابان‌های این شهر آموخت، به واقع بیگانه با آرامش بوده و چوب آن را هم بشدت خورده است.

تایسون: به انتهای خط رسیده ام

قهرمان سابق بوکس سنگین وزن جهان با اعتراف به مصرف زیاد دارو و الکل می‌گوید در حال مرگ است.

مایک تایسون، بوکسور پرحاشیه و جنجالی در اظهارنظری اعلام کرد بزودی خواهد مرد، زیرا نمی‌تواند از دارو و الکل دوری کند.

تایسون درباره شرایط خود گفت: زندگی کوتاه است. اگر مراحل درمانم را ادامه ندهم، بزودی خواهم مرد. درد بسیار زیادی حس می‌کنم. فقط می‌خواهم هر چه زودتر درمان شوم. می‌خواهم زندگی بدون الکل و دارو داشته باشم. نمی‌خواهم بمیرم. وحشیانه الکل مصرف می‌کنم و به همین خاطر در حال مرگ هستم.

او ادامه داد: بعضی مواقع آدم بدی بودم و کارهای بسیار بدی انجام دادم. اکنون فقط می‌خواهم بخشیده شوم. امیدوارم تمام کسانی که به آنها بدی کردم، مرا ببخشند. می‌خواهم زندگی‌ام را عوض کنم. دوست دارم از این به بعد زندگی متفاوتی داشته باشم.