مسابقه قرآنی 1447

علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند. پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی 1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: انسان، آیات مبارکه: 6 ـ 1

این سوره در وصف ایثار اهل بیت نازل شده است. انسان، باید درباره منشأ وجود خود فکر کند. همه انسان‏‌ها در طول تاریخ مورد آزمایش الهی واقع می‌شوند.

«دهر» به معنای زمان و دوران و «أَمْشاجٍ» جمع «مشیج» به معنای مخلوط است. مراد از «نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ»، اختلاط نطفه مرد با زن است‏. آفرینش انسان از نطفه‏ای ناچیز، جلوه‏ای از عظمت الهی است. ناچیز بودن انسان گاهی طبیعی است، ولی گاهی به سبب عملکرد نامناسب، انسان خودش را به مرز ناچیز بودن می‌رساند. چنانکه قرآن می‌فرماید: ای اهل کتاب! اگر کتاب آسمانی را برپا ندارید، هیچ هستید.(مائده، 68) «هدایت» چند گونه است: گاهی هدایت فطری است. چنانکه قرآن می‌فرماید: «فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها» (شمس، 8) خداوند به نفس بشر، خیر و شر را الهام کرد. نوع دیگر، هدایتی است که از طریق تحصیل، تعقل، مشورت، تجربه و مطالعه به دست می‌آید و نوع سوم هدایتی است که از راه تبلیغ و ارشاد انبیا و اولیا صورت می‌گیرد. تشکر گاهی قلبی است، یعنی همه نعمت‏ها را از خدا بدانیم؛ گاهی عملی است، به این معنا که انسان نعمت‏های خداوند را فقط در راه حق مصرف کند و گاهی زبانی است، یعنی انسان «الحمدلله رب العالمین» را بر زبان جاری کند. «سلاسل» جمع «سلسله» به معنای زنجیر و «اغلال» جمع «غل» به معنای طوقی است که به گردن می‌نهند و «سعیر» به معنای آتش افروخته است.

امام صادق علیه‌السلام ذیل آیه‏ «إِمَّا شاکِراً وَ إِمَّا کَفُوراً» فرمودند: ما راه را به او معرفی کردیم، یا آن را می‌گیرد یا رها می‌کند. «ابرار» یا جمع «بَر» است یا جمع «بار». به هر حال «بر» به معنای گستردگی است و بیابان را به سبب گستردگی آن، «بر» می‌گویند. انسان نیکوکار دارای روحی باز و گسترده است و هدف او از انجام کار نیک، رسیدن به مال و مقام نیست بلکه فکری فراتر از مال و مقام دارد. دست نیکوکاران برای کمک به دیگران باز و اجر آنان نیز گسترده است. «تفجیر» به معنای شکافتن است و به کسی که با گناه پرده حیا را بشکافد، «فاجر» می‌گویند و «فجر» نوری است که تاریکی شب را می‌شکافد. براساس روایات، مراد از «ابرار» در این آیات، اهل‌بیت پیامبر علیهم‌السلام هستند که با نذر روزه گرفتند و افطاری خود را به یتیم و مسکین و اسیر دادند که در آیات بعد آمده است. خداوند، حجت را بر انسان تمام کرده است‏. هدایت، نعمتی در خور سپاس است.‏ هر کس شاکر نباشد، کفور است، راه سومی وجود ندارد. اراده بهشتیان کارساز است و آنان به‌هر چه اراده کنند، می‌رسند و هر چه را اراده کنند، انجام می‌شود.