پرسپولیس دایی را چه می‌شود؟

دیروز آنان که از دور و نزدیک تماس گرفته بودند، به این نکته اعتراض داشتند که چرا بازیکنان پرسپولیس با وجود قراردادهای چند صد میلیونی، در زمین از جان مایه نمی‌گذارند. هر چند آنان جواب پرسش‌های خود را از ما می‌خواستند، اما چه پاسخی می‌توان به این احساسات پاک داشت که تمام عشق و دلخوشی‌شان به تیم قرمزی است که با این همه قدمت و سابقه، دیر زمانی است از هویت حقیقی خود دور شده است.

هر چند شاید گفته شود با حرفه‌ای شدن به اصطلاح فوتبال باشگاهی، بسیاری از مولفه‌های گذشته باشگاهی مثل تعصب تیمی رنگ باخته است، اما بلافاصله این موضوع مطرح می‌شود که مگر بازیکنان در فوتبال حرفه‌ای پول نمی‌گیرند، پس چرا عملکردشان آماتوری است؟ به‌طوری که خود محمد رویانیان به عنوان مدیرعامل باشگاه نیز به آن معترف است که بعد از باخت اول به سایپا بصراحت گفت تعدادی از بازیکنان تیمش در حد لیگ دسته سه نیز بازی نمی‌کنند.

براستی عیب و ایراد کار پرسپولیس چیست که با گذشت شش هفته از لیگ سیزدهم، نه‌تنها خوب بازی نکرده، بلکه با دو باخت، سه پیروزی و یک تساوی، تا اینجای کار نیز نمایشی متوسط به پایین داشته است تا در رده پنجم جا خوش کند. آیا باید توپ تمام تقصیرها و کم‌کاری‌ها را به زمین بازیکنان انداخت و آنان را سرزنش کرد؟

به‌طور مسلم نمی‌توان فقط بازیکنان را عامل ناکامی فرض کرد؛ چرا که این، آب در هاون کوبیدن است. این درست که آنها هم به سهم خود مقصرند، اما مسئولیت اصلی متوجه کادر فنی و شخص علی دایی است که باید در این باره که چرا تیمش با وجود این همه بازیکن سرشناس، زیبا بازی نمی‌کند پاسخ شفافی ارائه کند.

او باید پاسخ دهد که تیمش با چه تاکتیکی مقابل نفت تهران آرایش یافت و چرا در زمانی که کار تیمش از سانترهای مستقیم به بن‌بست رسید، تغییری اساسی در شیوه بازی پرسپولیس ایجاد نکرد؟

هر چند امروز خود طرفداران، فوتبال را خوب می‌فهمند و نیازی به توضیح نیست، اما بی‌شک اگر فکری عاجل برای پرسپولیس دایی نشود، بیم آن می‌رود نیم‌فصل نیز تمام شود و پرسپولیس نتواند بسرعت عقب‌افتادگی‌اش را جبران کند.

موضوعی که بیش از پیش طرفداران سرخ را سرخورده خواهد کرد که امیدواریم هرگز چنین اتفاقی برای هواداران میلیونی پرسپولیس نیفتد.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش