مسابقه قرآنی 1447

سوره مبارکه: مزمل، آیات: 19 ـ 15

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بر امت خویش گواه است و نظارت کامل دارد. ایشان در دنیا شاهد بر اعمال است و در آخرت ادای شهادت می‏کند. (رجوع کنید به نساء، 41) همواره انجام رسالت، همراه با نظارت است. فلسفه بعثت انبیا در همه زمان‌ها یکی است. تاریخ آینه عبرت است، از آن پند بگیرید. یادمان باشد در مبارزه با منکرات سراغ سرچشمه برویم. سرپیچی از فرمان رسول خدا، سبب گرفتاری می‏شود.

«وبیل» به معنای وخیم و سنگین است. شهادت و گواهی به معنای آن است که انسان با حواس خود چیزی را بشنود یا ببیند و بنا بر آیات قرآن کریم و روایات، پیامبر اکرم و اولیای معصوم علیهم السلام بر تمام اعمال ما شاهدند.

تکرار کلمه «رسول» در این آیات، بیانگر این نکته است که مخالفت با انبیا به خاطر مقام رسالت آنهاست، همان گونه که تکرار کلمه‏ «فِرْعَوْنُ»، تاکید بر آن است که در برابر قهر خداوند، بزرگ‏ترین قدرت نیز توان دفاع و مقابله را ندارد.

در قرآن در دو آیه دیگر نیز از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به عنوان شاهد نام برده شده است.(رجوع کنید به احزاب، 45 و فتح، 8)

همه پیامبران به سوی قومشان مبعوث شده‏اند، جز حضرت موسی که در همان آغاز مامور شد به دربار فرعون برود و او را دعوت کند. آری در جامعه‏ای که تحتِ حکومت حاکم ظالم است، مبارزه با طاغوت در رأس برنامه انبیاست.

«ولدان» جمع «ولید»، به معنای کودکی است که تازه متولد شده و «شیب» جمع «اشیب»، به معنای شخص پیر و سفید موست. آیه 17 را دو گونه می‏توان معنا کرد: الف. سختی روز قیامت به اندازه‏ای است که کودک تازه متولد شده را پیر می‏کند. ب. آن روز به اندازه‏ای طولانی است که کودک به پیری می‏رسد.

در قیامت، راه گریزی از دوزخ برای کفار وجود ندارد. صاحبان قدرت در دنیا، گرفتار عذاب سخت الهی شدند و نتوانستند از خود دفاع کنند، چه رسد به عذاب آخرت! غم‌واندوه، تلخی‏ها، ناکامی‏ها و سختی‏ها، عامل پیری زودرس و سفیدشدن موی سر و صورت می‏شود. خطرات قیامت هم در انسان تاثیر می‏گذارد، هم در آسمان‏ها. انسان، آزاد آفریده شده است. همواره آگاهی یافتن از خطرات قیامت سبب تذکر است. ربوبیّت خداوند اقتضا می‏کند که راه او را انتخاب کنیم.