حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
البته این مورد همانند بسیاری از پیشبینیهای خوشبینانه آن دوران عملی نشد، اما تا امروز صنعت پست تحولات شگرفی را پشت سر گذاشته است. با اینکه شاید گسترش استفاده از ایمیل و شیوههای مختلف ارسال فایلهای متنی و چندرسانهای سبب کاهش اتکای بشر به ارسال پستی برخی محمولهها شده، اما همچنان برای جابهجایی برخی اشیا به پست نیازمندیم. حضور شرکتهای مختلف خصوصی در حوزه ارسال مرسولات و رقابت تنگاتنگ آنها موجب شده تا بهرهگیری فناوریهای سودمند، بیش از پیش بهعنوان یک اولویت در این حوزه مطرح شود.
اگر بتازگی بستهای را بهعنوان هدیه برای دوست یا خویشاوندی فرستاده باشید، حتما میدانید که این روزها هر بسته پستی کد رهگیری ویژهای دارد که به شما اجازه میدهد از طریق وبسایت پست(www.post.ir) از سرنوشت بسته خود مطلع شوید. اما این سیستم فقط اطلاعات اندکی را از اینکه بسته به مرکز فلان رسید یا از مرکز بهمان خارج شد، در اختیارتان قرار میدهد. البته در برخی موارد رسیدن بسته به دست فرد مورد نظر با درج جمله «تحویل داده شد» مشخص میشود؛ اما آیا به نظر شما در دوران حکومت صفر و یکها بر جزءجزء زندگی ما، این حجم اطلاعات کافی است؟ بتازگی شرکت آمازون با همکاری دو شرکت پستی دیگر توانسته نوعی سیستم رهگیری طراحی کند که کاربر از سوی آن از جزئیات دریافت مرسولهاش آگاهی مییابد. البته این شرکتها پیش از این، سیستمی پیامکی برای اطلاعرسانی به مشتریان در مورد بستهای که قرار بود دریافت کنند، عرضه میکردند، اما این سیستم نوین که «بسته مرا دنبال کن» (Follow My Parcel) نام دارد و اکنون فقط در بریتانیا به اجرا درآمده است، میتواند موقعیت بسته پستی را روی نقشه نشان دهد. به این ترتیب کاربر میتواند با استفاده از تلفن همراه هوشمند و پس از وارد کردن شناسه ویژه، در جریان جزئیات و زمان نسبی دریافت بسته قرارگیرد. این اطلاعات آنقدر جزئیات با خود همراه دارد و آنقدر دقیق است که شما از روی سرعت حرکت نشانک بستهتان روی نقشه میتوانید حدس بزنید پستچی پیاده است یا سواره و اگر پیاده است خسته شده یا نه!
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....