مسابقه قرآنی 1447

پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: نوح آیات مبارکه: 9 ـ 5

«قال» در آیه 5 اشاره دارد که گوینده این آیات حضرت نوح(ع) است و منظور از این‌که گفت: شب و روز ایشان را خواندم، این است که به عبادت خدا و تقوی و طاعت رسولشان خواندم و خواندن در شب و روز کنایه است از این‌که دائم و به‌طور خستگی‌ناپذیر خواندم.

برخورد قوم نوح با آن حضرت به گونه‏ای بود که گاه دست فرزندان خود را می‌گرفتند و نزد حضرت نوح می‌آوردند و می‌گفتند: همان‌گونه که پدران ما به ما سفارش کردند ما نیز به شما می‌گوییم که حرف این مرد را گوش ندهید. میان کفار زمان حضرت نوح و کفار زمان پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله، شباهت‏هایی است، از جمله: فرار از حق‏، دعوت برای مغفرت‏، تکبر و استکبار، گوش ندادن به وحی.

در آیه 7 مغفرت را هدف دعوت قرار داده، با این‌که هدف دعوت نخست ایمان آوردن ایشان و سپس مغفرت خداست و این برای آن بود که خواسته به خیرخواهی خود برای آنان اشاره کند و بفهماند که اگر دعوتشان می کند منظورش تنها و تنها تامین خیر دنیا و آخرت ایشان است.

خداوند به تمام احوال انسان آگاه است، اما مناجات لازم است. ناله به درگاه حق، شیوه انبیاست. ارشاد و تبلیغ مردم باید مستمر باشد. اگر زمینه پذیرش نباشد، دعوت شبانه‌روزی پیامبر هم اثری ندارد. مردم آزادند و می‌‏توانند در برابر اصرار انبیا، اصرار بر خلاف کنند. دعوت نوح همیشه با واکنش منفی روبه‌رو بود. لجاجت به مرحله‏ای می‏رسد که لجوج نه گوش می‌دهد، نه نگاه می‏کند، نه از کار خود دست برمی‏دارد و نه کوتاه می‏آید. در تبلیغ باید شرایط زمان و مکان و حالات افراد را در نظر گرفت. گاهی باید سری باشد و خصوصی، گاهی علنی و عمومی. اعلان و اسرار دو واژه مقابل همند، اولی به معنای اظهار و دومی به معنای اخفا است، و ظاهر سیاق این است که مرجع ضمیر (لهم) در هردو جا یکی است.

در نتیجه معنای آیه این است که: من آنان را، هم سری دعوت کردم و هم علنی، یک‌بار علنی بار دیگر سری، تا در دعوتم همه راه‌هایی را که ممکن است موثر باشد رفته باشم. نکته مهم آن است که انبیا در رسالت خود کوتاهی نکردند.