حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گرچه بتازگی پرونده پرسپولیسیها در این زمینه با ارسال نامهای از سوی علی پروین به رئیسجمهور و موافقت دکتر احمدینژاد با فروش سهام این باشگاه به پیشکسوتان باز شد، اما اقدام پیشبینی نشده علی پروین و همراهانش در بحبوحه اخبار و شایعههای تغییر مدیریتی باشگاه که البته در حد انتشار خبر ماند، بعید است با موانعی که وجود دارد حداقل در عمر باقیمانده از دولت دهم به مرحله عمل برسد، چرا که این پروسه حتی با وجود موافقت دولت برای واگذاری به پیشکسوتان پرسپولیس با مشکلاتی مواجه است که در این گزارش به آن میپردازیم.
نبود شرایط واگذاری سرخابیها
آخرین بار موضوع خصوصیسازی این دو باشگاه پیش از نامه علی پروین، بهمن سال گذشته مطرح شده بود، جایی که عباسی، وزیر ورزش و جوانان وعده داد این اتفاق ظرف چند ماه آینده میافتد تا برای نخستینبار این دو باشگاه در طول تاریخ به استقلال برسند.
این در حالی بود که کارشناسان اقتصادی، موضوع واگذاری در آن مقطع را به دلایل مختلفی از جمله مشخص نبودن میزان دارایی و بدهی، اموال دو باشگاه و بیلان مالی آنها غیرممکن میدانستند که پیشبینی آنها با گذشت حدود شش ماه از آن وعدهها و عملی نشدن آن، درست از آب درآمد و معلوم شد که عزم و اراده نمایشی نمیتواند گرهای از این مشکل باز کند.
همان زمان شمس، معاون سازمان خصوصیسازی گفته بود در صورت احراز موقعیت ورود به فرابورس توسط این دو باشگاه، سازمان در تلاش است سهام آنها را در فرابورس عرضه کند که لابد چون شرایط فراهم نبود این اتفاق رخ نداد تا بعدتر با نزدیک شدن به پایان عمر دولت دهم و انتخابات ریاستجمهوری و مسائل مهمتری که پیشروی دولت احمدینژاد در اتمام دوره مسئولیت وجود داشت، این بحث از اولویتها خارج شده و عملا به آینده موکول شود.
اقدام عجیب و دور از انتظار علی پروین
در حالی که چیزی به پایان فعالیت دولت دهم و واگذاری آن به رئیسجمهور منتخب باقی نمانده است چندی پیش اقدام علی پروین و تعدادی از پیشکسوتان این تیم در ارسال نامهای به رئیسجمهور عجیب و دور از انتظار نمود، عدهای بر این باور بودند که این نامه اگر میخواست به جایی برسد باید برای رئیسجمهور جدید نوشته میشد تا فرصت عملی شدن وجود داشته باشد و گروهی دیگر تصور میکردند این کار در شرایطی که پرسپولیس با بحث تغییر مدیریت به حاشیه رفته، ترفندی برای رسیدن به اهداف پشت پردهای است که رویانیان چند بار در لفافه به آن اشاره کرده است. به هر حال سرنوشت این نامه به یک خبر روی خروجی خبرگزاریها و رسانهها ختم شد و آن موافقت با واگذاری باشگاه به پیشکسوتان پرسپولیس بود، اما آیا از نظر قانونی اگر سرمایهدارانی پیدا شوند که برای خرید سهام این باشگاه که فعلا زیانده محسوب میشود ابراز تمایل کنند، مانعی وجود نخواهد داشت؟
قانون، تشکیلات رسمی پیشکسوتان پرسپولیس را میشناسد
طبق قانون هیات واگذاری باید صلاحیت خریداران را بررسی و اعلامنظر کند، ضمن آن که مشخص نیست علی پروین از کدام پیشکسوتان صحبت میکند.
در حال حاضر تنها مجموعه ساماندهی شده و رسمی پیشکسوتان پرسپولیس که مورد تائید نهادهای قانونی هم هست، شرکتی است که در دوره مدیریت رویانیان تحتعنوان شرکت کهن پیشکسوتان به ثبت رسیده و استیلی مدیرعامل و سعید شیرینی رئیس هیات مدیره آن است که قطعا منظور پروین از پیشکسوتان، این تشکیلات نبوده است.
موضوع واگذاری سهام پرسپولیس و استقلال به اشخاص، پیشتر نیز مطرح شده و بدون این که به سرانجام برسد، منتفی شده است. بنابراین افرادی که موردنظر پروین هستند که توانایی سرمایهگذاری و خرید سهام را داشته باشند بیشتر سرمایهدار هستند تا پیشکسوت و سهام به آنها تعلق نمیگیرد و با این شرایط کمتر کسی حاضر میشود خطر کند و پول بدهد، اما نفعی نبرد.
جاذبه سیاسی پرسپولیس و استقلال
آنچه تاریخ در مورد پرسپولیس و حتی استقلال نشان میدهد به روشن شدن بهتر بحث واگذاری پرسپولیس به پیشکسوتان و عملی نبودن آن کمک میکند.
در طول تاریخ همواره جاذبه سیاسی این دو باشگاه بیشتر از جاذبه اقتصادی آن بوده است، معدود سرمایهدارانی هم که با هدف خرید سهام این دو باشگاه به مجموعه مدیریتی آن نزدیک شدند بیشتر از سودآوری به دنبال شهرت برای دنبال کردن اهداف اقتصادی خود در سایر بخشها بودهاند.
پیشکسوتان هم بیشتر مایل بودهاند پشت میز ریاست و روی نیمکت مربیگری به پرسپولیس خدمت کنند و در این سالها هر وقت بحث خرید سهام مطرح بوده، عقبنشینی کردند چون حاضر نبودهاند پولی از این بابت پرداخت کنند. پس این بار هم به نظر میرسد استفاده از واژه پیشکسوتان در بحث واگذاری عملا محلی از اعراب نداشته باشد.
باز هم تعیین مهلت برای خصوصیسازی سرخابیها
نکته دیگری هم در مورد این نامه وجود دارد، پاسخ این نامه خطاب به وزارت ورزش و جوانان است. به هر حال این وزارتخانه متولی امور پرسپولیس است، اما در مورد خصوصیسازی وزارت ورزش و جوانان با وزارت امور اقتصادی و دارایی پیوند میخورد و متولی واگذاری دو باشگاه وزارت اقتصاد میشود.
به نظر میرسد در روزهای آخر فعالیت دولت دهم هر دو وزارتخانه نتوانند قدمی جدی برای خصوصیسازی پرسپولیس بردارند و دستکم باید تا مدتی بعد از شروع به کار دولت یازدهم صبر کرد. شاید صحبتهای مقداد نجفنژاد، رئیس فراکسیون ورزش درباره دستور دولت به وزارت ورزش در مورد واگذاری این باشگاه به پیشکسوتان بیارتباط با این موضوع نباشد.
وی گفته است دولت نمیخواهد با این کار این باشگاه را از سر خود باز کند، این موضوع قانونی است که مصوبه مجلس را هم دارد ولی باید در شکل و شمایل واگذاری به اجماع رسید، آنچه مشخص است واگذاری دو باشگاه پرسپولیس و استقلال باید تا پایان سال 92 انجام شود و اگر این اتفاق الان رخ ندهد بزودی عملی میشود تا دو باشگاه مردمی در جهت تعالی و تقویت حرکت کنند.
با تمام این اما و اگرها و کاستیها باید ببینیم سرنوشت این نامه، خواسته علی پروین و در نهایت واگذاری پرسپولیس چه میشود. اینطور که پیداست ظاهرا با این رویکرد هم این پروژه به جایی نمیرسد.
سارا احمدیان / جامجم
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....