ساختار دفاعی لرزان و نیمکت نامطمئن

این بخشی از حرف‌های رسول خوروش در خصوص ناکامی‌های این فصل سپاهان است؛ تیمی که فصل را خوب شروع نکرد ولی چراغ خاموش امتیاز جمع کرد و پا به پای استقلال پیش رفت. آنها در تهران تیم قلعه‌نویی را از گردونه جام حذفی کنار زدند و تا دقیقه 93 بازی برگشت لیگ برتر برابر همین تیم هم برنده بودند که اگر گل به خودی ایران نژاد نبود، همان زمان می‌توانستند به نوعی خود را برای چهارمین بار متوالی قهرمان لیگ برتر بدانند. اما شاگردان کرانچار چند روز بعد در زمین داماش گیلان شکست خوردند و در لیگ قهرمانان آسیا مثل یک تیم مبتدی عمل کردند.

دریافت هشت گل از الاهلی عربستان در دو بازی رفت و برگشت حتی برای بدبین ترین هوادار این تیم هم قابل هضم نبود. تجربه‌های گرانبهای طلایی‌پوشان اصفهانی در لیگ قهرمانان آسیا، آنها را به معتبرترین تیم ایرانی در این تورنمنت تبدیل کرده بود. به گونه‌ای که همه تیم‌های منطقه از رویارویی با این تیم هراس داشتند.

سپاهان که هر ساله نماینده ثابت ایران در این لیگ است و البته برای فصل آینده هم سهمیه خود را از قبل رزرو کرده بود، در مسابقه‌های امسال هرگز نشانی از تیمی که در زمین تیم‌های عربی فوتبالی ناب را به نمایش می‌گذاشت و آنها را به ستوه می‌آورد نداشت. تیمی که با لوکا بوناچیچ تا فینال لیگ قهرمانان آسیا رسید و سال گذشته هم اگر از بازیکن دو اخطاره (رحمان احمدی) در دیدار با السد قطر استفاده نمی‌کرد، شاید به جای همین تیم قطری جام را بالای سر می‌برد و بار دیگر حضور در جام باشگاه‌های جهان را تجربه می‌کرد، اما زردپوشان این بار هیچ نشانی از آن تیم قدرتمند نداشتند. سپاهان در آسیا بسیار متزلزل ظاهر شد و در لیگ برتر هم در حساس‌ترین مقاطع به نوعی کم آورد. آیا سپاهان برای حضور در سه جام (لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا) برنامه‌ریزی کافی نداشت؟

شایسته‌ترین تیم

وقتی از مجید جلالی درخصوص این که کدام تیم در طول فصل شایستگی بیشتری داشته‌اند، می‌پرسیم این گونه پاسخ می‌دهد: سپاهان به نظر من شایسته‌ترین تیم امسال بوده است. وقتی سبک بازی این تیم را نگاه می‌کنیم با بقیه متفاوت است. من از برخی ضعف‌ها و مشکلاتی که آنها داشتند چشم‌پوشی نمی‌کنم ولی وقتی بحث بر سر انتخاب یک تیم شایسته است، باید به این تیم اشاره کرد، چرا که بهترین بازی‌ها را به نمایش گذاشته است. البته تیمی مثل نفت تهران هم عالی بازی کرده بود. با این حال اگر بخواهیم عنوان کنیم عنوان قهرمانی در لیگ برتر امسال برای کدام تیم واقعا شایسته است، باید بگوییم معیارهایمان برای این انتخاب چه بوده ‌است. امسال به نظرم تیمی وجود نداشته که از لحاظ شایستگی این عنوان را داشته باشد، یعنی در همه زمینه‌ها یک سر و گردن بالاتر از دیگران بوده باشد، ولی استقلال به لحاظ نتیجه‌گیری، بهتر از دیگران عمل کرده و این را هم عنوان کنم استقلال از نظر ثبات تیمی از دیگر مدعیان بهتر عمل کرد و توانست خود را در بالای جدول حفظ کند که این به تجربه بالای بازیکنان، نیمکت خوب این تیم و تدابیر و تجربه خوب کادر فنی آبی‌ها بازمی‌گردد. این را هم در نظر بگیریم که سپاهان تا فینال جام حذفی هم پیش رفت که این خود بیانگر شرایط خوبی است که در تیم اصفهانی وجود داشت.

برنامه‌ریزی

شاید اگر از خود سپاهانی‌ها درخصوص افت این تیم پرسیده شود به برنامه‌ریزی لیگ اشاره کنند و آن را دلیل اصلی ناکامی‌هایشان بدانند. لیگی که این اواخر با فشردگی بالای خود صدای نمایندگان ایران را در لیگ قهرمانان آسیا بلند کرده بود. البته این برنامه‌ریزی تازگی ندارد و در سال‌های گذشته هم چنین شرایطی را شاهد بوده‌ایم، با این اوصاف زردپوشان آن را بهترین بهانه برای مطرح کردن دلایل ناکامی خود می‌دانند.

رسول خوروش، سرپرست تیم سپاهان در این باره عنوان می‌کند: ما هفته‌های متوالی انرژی خود را برای تغییر برنامه‌های لیگ برتر صرف کردیم ولی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ به خواسته‌های ما توجهی نداشتند. سپاهان باید در سه جبهه می‌جنگید، از طرفی تاریخ بازی‌های ما هم عجیب و غریب بود. از اسفندماه 91 بر سر این موضوع جنگ داشتیم که به نتیجه نرسیدیم. حتی دیدید که بازی ما را با داماش بلافاصله بعد از دیدارمان مقابل استقلال برگزار کردند، در حالی که رقیب ما باید دو هفته دیرتر بازی می‌کرد. مگر نه این که گفته بودند بازی‌های دو هفته پایانی لیگ باید همزمان برگزار می‌شد؟ پس چرا ما دو هفته زودتر از دیگر تیم‌ها به میدان رفتیم؟ به نظرم امسال ما قربانی برنامه‌ریزی سازمان لیگ شدیم و رقابت‌های فشرده باعث شد بازیکنان ما فرسوده شوند.

اما احمد جمشیدیان، بازیکن تیم سپاهان عقیده دیگری دارد و خستگی را مهم‌ترین عامل ناکامی این تیم در لیگ قهرمانان آسیا نمی‌داند. او به ساختار دفاعی تیمش اشاره می‌کند و می‌گوید: به نظرم امسال در ساختار دفاعی مشکل داشتیم و از همین زاویه هم ضربه خوردیم. من نمی‌گویم مشکل تیم ما خط دفاع یا مدافعان ما بودند، چرا که آنها همه تلاش خود را کردند و خوب هم بودند ولی حرفم این است که ما در مجموعه کارهای دفاعی خوب نبودیم که این از مهاجمان تا مدافعان تیم را دربرمی‌گیرد. در واقع همه بازیکنان تیم که در ساختار دفاعی شرکت می‌کنند نتوانستند بازی‌های خوبی به نمایش بگذارند.

نیمکت ضعیف

رسول کربکندی، کارشناس فوتبال اما درخصوص مشکلات تیم سپاهان در این فصل به نیمکت ضعیف این تیم اشاره می‌کند و می‌گوید: هیچ تیمی نمی‌تواند مدت طولانی در اوج بماند؛ همان طور که بارسلونا با آن همه ستاره افت کرده است. سپاهان سه سال متوالی قهرمان لیگ برتر بود و در لیگ قهرمانان آسیا اعتبار زیادی کسب کرده بود و انتظارات زیادی از این تیم می‌رفت، ولی گل‌های زیادی که این تیم در مسابقه‌های لیگ قهرمانان دریافت کرد نشان داد آنها از نظر دفاعی با مشکلاتی مواجه هستند. سپاهان دو فصل پیش عقیلی را از دست داد و فصل گذشته هم سیدجلال حسینی و محسن بنگر از این تیم رفتند. در واقع این تیم همه ارکان اصلی دفاعی خود را که جزو عوامل اصلی این تیم در کسب موفقیت‌های چند سال اخیر بودند، از دست داد و در عوض به سراغ دو مدافع اصلی تیم ذوب‌آهن رفت که در هر صورت نتوانست از این نقل و انتقال نتیجه بگیرد.

البته با وجود این که سپاهان در ساختار دفاعی مشکل داشت، ولی به نظرم مشکل اصلی زردپوشان این بود که جایگزین‌های خوبی نداشتند. آنها نیمکت خوبی در قیاس با سال‌های قبل در اختیار نداشتند. تیمی که می‌خواهد در سه جبهه بجنگد باید بازیکنان همتراز زیادی داشته باشد که این موضوع را در تیم سپاهان مشاهده نکردیم. به همین دلیل آقای کرانچار عمدتا از 13 یا 14 بازیکن در طول فصل استفاده کرد که به آنها فشار زیادی وارد شد و بازیکنان سپاهان به نوعی فرسوده شده بودند.

این مربی به ضعف‌های درون دروازه سپاهان هم اشاره می‌کند و می‌افزاید: سپاهان دروازه‌بان سابق ذوب‌آهن (شهاب گردان) را که در پرسپولیس هم عملکرد خوبی نداشت به خدمت گرفت که این گلر در دو سه بازی اول خود با سپاهان خوب کار نکرد، ولی در مقطعی بهتر شد. با این حال بار دیگر مشاهده کردیم که با افت محسوسی مواجه شد و کادر فنی تیم سپاهان هم برای تغییر وضع روحی گلر خود کار خاصی انجام نداد.

علی رضایی ‌/‌ جام‌جم