خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 115

دوشنبه 24 مرداد 1373 امروز مدیران نمایندگی های صداوسیما در خارج از کشور، سمیناری در تهران داشتند. جلسه ای طولانی با آنان داشتم و سیاست های سازمان را دقیقا توضیح دادم و توقعات خود را نیز بیان کردم.

کد خبر: ۵۴۹۵۰

هر چند طولانی بود، ولی مفید بود. محور صحبتها عبارت بودند از:
1- هزینه مراکز صداوسیما برای سازمان بسیار زیاد است. این هزینه کردن وقتی توجیه دارد که محصول کار شما از بعد رسانه ای چنین ارزشی را داشته باشد.
2- تولید خبر توسط خبرنگاران صداوسیما و متناسب با سیاست های سازمان ، وظیفه اولی شماست. خبرها باید توسط شما تولید شود، نه این که از دیگر رسانه ها بگیرید و بفرستید; چون آن خبرها مستقیما به ما می رسد.
3- خبرگزاری ها به دلیل سیاست های حاکم بر آنها، برخی اخبار را پوشش نمی دهند. شما باید در زمینه پر کردن خلاؤهای خبری فعال باشید.
4- در کنار کار خبری ، اولویت بندی تولید است ; یعنی دفاتر خبری باید هر کدام براساس تقسیم بندی ای که در مرکز شده ، برنامه ای را بسازند و به مرکز ارسال کنند; مثلا مصاحبه با شخصیت های برجسته علمی و فرهنگی ، اسلام شناسان ، ایران شناسان ، سیاستمداران و فیلسوفان.
از سوی بعد دیگر، کنفرانس های علمی در کشورها زیاد است ; برخی کاملا ضبط شود، برخی از آنها تولید برنامه شود، و نمونه های دیگر که شرح دادم.
به آقای پورنجاتی {معاون سیما} گفتم با دانش آموزانی که در المپیادهای جهانی ریاضی، فیزیک ، شیمی و کامپیوتر رتبه های بالا آورده اند، مصاحبه هایی ترتیب دهید تا درجامعه نوعی الگوسازی شود و اینقدر ورزش الگوی کائنات نشود.
آیت الله یزدی برای مدت پنج سال دیگر توسط مقام رهبری به ریاست قوه قضاییه منصوب شدند، که تلفنی خدمتشان تبریک عرض کردم. بنده سالهاست ایشان را می شناسم و اردات دارم. انصافا با تقوا و با ورع است.
عصر امروز آقای غلامعلی صنعتی که اخیرا سفیر ایران در کویت شده است ، ملاقات داشت.
راجع به همکاری با رادیو و تلویزیون کویت مذاکره کردیم و درباره راههای دستیابی به آن ، پیشنهادهایی ارائه شد.
شب چند مقاله ای که در روزنامه جمهوری اسلامی تحت عنوان «مکتب تربیتی آخوند ملاحسینقلی همدانی» چاپ شده ، مطالعه کردم. مقاله ها را آقای محمد سروش نوشته است.
انصافا مقاله های آموزنده ای است ; بویژه این قطعه از دستورات مرحوم ملاحسینقلی همدانی بسیار جالب است:«برای مبتدی می فرمودند: در مرگ فکر بکن. وقتی از حالش می فهمیدند که از مداومت این مراتب گیج شده و فی الجمله استعدادی پیدا کرده ، به عالم خیالش ملتفت می کردند، تا آن که به خود ملتفت می شد.
چند روزی همه روز و شب فکر در این می کند تا بفهمد بر چه خیال می کند، و می بیند خودش است و از خودش خارج نیست. اگر این را ملکه می کرد و خودش را در عالم مثال می دید; یعنی حقیقت عالم مثالش را می فهمید، و این معنی را ملکه می کرد، آن وقت می فرمود که باید فکر را تغییر داد و همه صورت و موهومات را محو کرد و فکر در عدم کرد...»
توجه به مرگ ، از موضوعات جالبی است که در آراؤ بیشتر متفکران برجسته عالم دیده می شود.
حتی کسانی که به عرفان اسلامی نرسیده اند و بلکه قدری دورند نظیر فلاسفه مهم به این موضوع توجه ویژه دارند. هایدگر، فیلسوف برجسته آلمانی ، حرف بلندی در این زمینه دارد:
کسانی بیشترین درک را از هستی دارند که با پدیده مرگ مواجه شوند. اما این حرف خیلی عمیق تر است که سلوک واقعی در این تحفه نظری نهفته است.
هنگام صرف غذا در منزل با خانواده ام این موضوع را طرح کردم و قدری در این باره صحبت کردیم ، که هر که دست از جان بشوید، هر چه خواهد، بجوید.
امروز در خبرها آمده بود کارلوس که به دلیل کارهای عجیب خود در گروگانگیری ، شهرت جهانی یافته دستگیر شده است. فرزندانم از ماجرای دستگیری او سوال می کردند، که قدری در این باره توضیح دادم.