هر روز که مردم عراق به موعد برگزاری انتخابات پارلمانی سراسری نزدیک تر می شوند، اتهامات امریکا
و متحدان منطقه ای آن علیه همسایگان این کشور درخصوص دخالتشان در روند انتخابات ، افزایش
می یابد.
کد خبر: ۵۳۸۲۸
در تازه ترین مورد ، رژیم اردن کشورمان را به دخالت و تاثیرگذاری بر روند برگزاری انتخابات در
عراق متهم کرده است . این که این کشور بیابانی ، چه علایمی از دخالت ایران در امر برگزاری انتخابات در
عراق مشاهده کرده که به خود اجازه داده است چنین اتهاماتی را مطرح کند ، امری است که به خود
مقامات این رژیم مربوط می شود. اما احتمال داده می شود اردنی ها بتازگی در طرحی که واشنگتن برای
نسبت دادن مشکلات داخلی عراق به همسایگان آن ، ارائه کرده است ، مشارکت داده شود. بویژه این که
باید دانست طرح ادعاهای بی اساس اردن درست پس از مراجعت شاه عبدالله دوم از سفر به واشنگتن
که به طور ناگهانی انجام گرفت ، صورت گرفته است.
البته مقامات اردن از ایجاد دگردیسی عمیق در تحولات سیاسی عراق که اکثر ناظران سیاسی آن را
پیش بینی کرده اند، متوحش شدند. اردنی ها که از صدام نفت مجانی می گرفتند و بازرگانان عراقی طبق
بخشنامه دولت مجبور بودند سالانه 4 میلیارد دلار کالای بنجل از اردن وارد کنند ، در فردای سقوط
صدام ، طرح مسخره آمیز احیای رژیم پادشاهی را که استعمار انگلیس در این کشور تحمیل کرده بود ،
مطرح کردند. از طرفی رژیم پادشاهی اردن به دلیل همکاری های سیاسی و اقتصادی گسترده ای که با
رژیم خونریز بعث عراق بویژه در 10 سال اخیر داشته است ، هیچ گونه پایگاه سیاسی میان مخالفان این
رژیم ندارد و بعلاوه در بین مردم عراق هم مقبولیتی ندارد و از این بابت ، وضع آن در مقایسه با دیگر
کشورهای همسایه عراق که به دلایل دینی و یا قومی ، ارتباطاتی با اقشار مختلف مردم عراق دارند،
حالت منفی دارد زیرا مردم عراق خاطرات زجرآوری از حمایت های بی رویه رژیم اردن از حاکمیت
مستبدانه حزب بعث در ذهن دارند. به همین دلیل مقامات اردنی برای جبران این خلاء سیاسی ،
می کوشند از طریق آماده کردن فهرستی طولانی حاوی ادعاهای بی اساس و اتهامات بی سند و دلیل علیه
دخالت کشورهای همسایه ، وضع سیاسی خود را بهبود بخشند. بر این اساس ، چندان جای تعجب
ندارد که چنین ادعاهایی مورد تصدیق برخی دولتمردان عراقی که نرد دوستی و عشق با امریکا باختند ، قرار گیرد.
اما واقعیت این است وقتی برگزاری انتخابات تنها راهکار خروج و نجات اشغالگران بیگانه از گردابی که
در آن گرفتار شدند ، محسوب می شود ، توان تاثیرگذاری کشورهای همسایه در تعیین این راهکار و یا حتی
اجرای آن ، ناچیز است. از این رو طرح این ادعاها در واقع برای نادیده گرفتن رای و اراده حقیقی مردم عراق در جهت انتخاب نمایندگان واقعی شان و ماموریتی که به آنان برای استخلاص و رهایی کشورشان از شر حضور بیگانگان واگذار کردند، صورت گرفته است.
به هر تقدیر ، امروزه در عراق کسی یافت نمی شود که به این گونه ادعاها توجهی کند زیرا مردم عراق از نیات واقعی دولتمردان اردنی و ضرر و زیانی که ناشی از قطع امتیازات هنگفت اقتصادی متحمل شدند ، آگاه هستند.