واکنش سازمان میراث فرهنگی اصفهان به یک خبر

در بخش دیگری تاکید شده است: شأن و منزلت هنر و هنرمندان در جامعه همواره والا بوده و هست، لذا استفاده از الفاظی همچون خانه‌نشینی و روی آوردن هنرمندان به مسافرکشی در این مصاحبه، بدور از شأن و جایگاه این عزیزان است. صنعتگران از هنرمندان جدا هستند. آنها در واقع واحدهای تولیدی و توزیعی هستند. یک تولیدکننده یا فروشنده در رقابت باید شرایطی را فراهم کند که پیروز شود. بدون شک عواملی همچون اخلاق خوب، رعایت حقوق مصرف‌کننده، تبلیغات و... و این‌که یک تولیدکننده بتواند سفارشات یکساله خود را بگیرد و براین اساس برنامه‌ریزی کند، هیچ‌گاه یک هنرمند را خانه‌نشین و مسافرکش نخواهد کرد.

در این جوابیه به جمله «عدم حمایت دولت از هنرمندان صنایع دستی» اشاره شده و آمده است: در پاسخ به این ادعا می‌توان عنوان کرد که دولت شرایطی را فراهم می‌کند تا تولیدکننده بتواند آثارش را تولید، توزیع و به فروش برساند. از جمله حمایت‌های دولت می‌توان به پرداخت انواع وام‌ها با بهره پایین، فراهم کردن شرایط تولید در منزل، بیمه کردن هنرمندان و صنعتگران، پرداخت مستمری و... اشاره کرد.

همچنین درخصوص عنوان کردن لزوم تغییر مدیریت باید گفت: اولا دولت براساس اصل 44 قانون اساسی عملا تمایلی به تصدیگری ندارد و اگر تشکل‌های غیردولتی، توان در دست گرفتن این مسئولیت را داشته باشند دولت آمادگی دارد که تمام تصدیگری خود را واگذار کند.در بند 6 این جوابیه آمده است: مقایسه تولیدات چین با بیش از یک میلیارد نفر جمعیت و ویژگی‌های اقتصادی و فرهنگی خاص خودش با ایران قیاس مع‌الفارق است. چین نمی‌تواند الگوی مناسبی برای ایران باشد، زیرا تفاوت‌های فرهنگی ما اجازه نمی‌دهد که شرایطی مشابه با چین را در کشورمان اجرا کنیم.

اداره کل میراث فرهنگی و صنایع‌دستی استان اصفهان سپس به عبارت «هنرمند بی‌انگیزه و اثر بی‌‌‌کیفیت» اشاره می‌کند و می‌نویسد: تولید یک اثر با هر کیفیتی که باشد، نشان از توانایی‌های بالقوه و بالفعل تولیدکننده دارد و هیچ عقل سلیمی نمی‌پذیرد که وقتی جنس با کیفیت فروش بیشتری دارد به سراغ آثار بی‌کیفیت رفته و آن را خریداری کند.