آن شرلی من را به یاد خودم می‌انداخت

من تاکنون در فیلم و سریال‌های مختلفی حرف زده‌ام، اما این همذات‌پنداری در کارتون آن‌شرلی وجود داشت. من به کاراکتر او بسیار علاقه‌مند بودم. نوع احساس و پرحرفی او که با ذهن پویایش همراه شده بود، من را بشدت به یاد خودم می‌انداخت و خب این موضوعی است که برای من در میان کارهایم بسیار کم رخ می‌دهد.

بیش از 20 سال است تجربه مدیر دوبلاژی دارم و در تمام مدت سعی می‌کنم با وسواس خاصی کارم را دنبال و گویندگان را با دقت انتخاب کنم. همین موضوع هم باعث می‌شود بارها یک کار را با زبان اصلی‌اش آنالیز کنم. وقتی شما مدیریت دوبلاژ کاری را به عهده می‌گیرید، بی‌شک مسئولیت‌تان چند برابر می‌شود، چرا که باید با دقت خاصی همه مسائل را در نظر بگیرید و این که ترجمه تا چه حد به متن اصلی وفادار بوده و حق مطلب را ادا کرده است. وقتی استارت این کار را زدم، سعی کردم از دوستان و استادان پیشکسوتم در این عرصه بسیار بیاموزم تا اشتباه و خطایم را کمتر کنم. در هر حال واقعیت این است هر مدیر دوبلاژی سلیقه خاص خودش را در کار دارد و با این سلیقه هم حال و هوای یک کار تغییر می‌کند.

خب این ویژگی‌ای است که در صدای من وجود دارد و هر گاه به جای شخصیت نوجوانی صحبت می‌کنم معمولا با استقبال بیشتری مواجه می‌شود. اساسا گویندگی به جای شخصیت‌های کارتونی به مراتب سخت‌تر از سایر کارهاست، چراکه آنها معمولا اکت خاصی در بیان دیالوگ‌هایشان ندارند و این شما هستید که باید تلاش مضاعفی برای جذاب و شیرین‌تر نشان دادن این کاراکتر‌ها انجام دهید مثلا وقتی چهره سرنتی‌پیتی را دیدم، در دلم حسابی جا باز کرد. حس کردم این کاراکتر برخلاف جثه بزرگش باید صدایی شیرین و دلنشین داشته باشد، چراکه چشمانی زیبا و مهربان داشت که حس توام با آرامش را به مخاطب منتقل می‌کرد. شازده کوچولو هم اولین نقش اصلی‌ام بود که من به جای آن در اولین گام‌های ورودم به حرفه دوبله حرف زدم و خوشبختانه با اقبال خوب مخاطبان هم مواجهه شد.

حکایت گویندگی من به جای این کاراکتر طولانی است و من این موضوع را تا حد زیادی پای قسمت می‌گذارم، چرا که وقتی پیشنهاد گویندگی این کار توسط خانم علو به من داده شد، بنا به دلایلی می‌خواستم از حرفه دوبله خداحافظی کنم به همین علت به هیچ یک از پیشنهادهایم پاسخ مثبت نمی‌دادم. وقتی پیشنهاد این کار، آن هم ابتدا برای گویندگی به‌جای کودکی اوشین به من شد، آن را رد کردم، اما خانم علو اصرار داشت من آن را بپذیرم و اگر بعد از دوبله این کار تمایلی به حضور در این عرصه نداشتم برای همیشه از آن خداحافظی کنم. من هم پذیرفتم و با وجود مشکلات روحی که اواسط کار برای من پیش آمد و پدرم را از دست دادم به هر حال این کار را به پایان بردم. با وجود همه این مسائل من در هر سه مقطع سنی به جای این کاراکتر حرف زدم و خوشبختانه این اثر با اقبال مخاطبان هم مواجه شد و صدای من با این نقش ماندگار شده است.

ورای کیفیت خوب سریال‌ها به لحاظ خلق اثر ونوع دوبله، موضوع این بود که آن سال‌ها ما تنها دو شبکه داشتیم و تنوع برنامه‌ها هم بسیار کم بود و طبیعی بود رقابت کمتر به وجود می‌آمد و عامه مردم به تماشای آثاری که پخش می‌شد، بسنده می‌کردند و آن را دوست داشتند.

من معتقدم اگر نقدی پیرامون این موضوع وجود دارد و اشکالی در این حرفه می‌بینیم برای اصلاح آن نباید تقصیر را به گردن فرد خاصی بیندازیم و دنبال مقصر باشیم، چرا که بی‌شک در هر حرفه‌ای مسئول، کسی است که در آن حرفه فعالیت می‌کند و برای ارتقای کارش باید از خودش شروع کند. وقتی ما در حرفه‌مان احترام به پیشکسوت و بسیاری از مسائل را نادیده می‌گیریم، نباید انتظار پیشرفت داشته باشیم. ما باید به جای آن که به دنبال مقصر بگردیم، به دنبال بهبود سطح کارمان باشیم.