رفتارسازی با برنامه‌های ورزشی

در شرایطی که سکوی برخی استادیوم‌ها چهره خشنی به خودش گرفته و صداهای ناهنجاری از آن به گوش می‌رسد، باید قدر این اقدام انسانی تماشاگران خونگرم لر را دانست.

ادب و احترامی که آنها برای تیم حریف قائل هستند، الگویی برای سایر باشگاه‌های ورزشی است که نام فرهنگی را یدک می‌کشند.

همچنین استمرار رفتار تماشاگران آن منطقه نشان می‌دهد رعایت ارزش‌های اخلاقی در فرهنگ آنجا نهادینه شده و اقدامی اتفاقی و صرفا احساسی نبوده است.

دورودی‌ها یک روز نام امیر قلعه‌نویی را در ورزشگاه محقرشان فریاد می‌زنند و روز دیگر جلوی پای علی دایی گوسفند قربانی می‌کنند.

آنها حتی تا آنجا پیش رفتند که هنگام ورود دایی به زمین به احترام او روی پا ایستادند و چهره ماندگار ورزش ایران را تشویق کردند. با این حساب بعید نیست که در بازی‌های آینده دورودی‌ها خلاقیت‌های دیگری به خرج بدهند و مثلا برای تیم حریف فرش قرمز هم پهن کنند!

در ریشه‌یابی رفتار اخلاقی این تماشاگران نباید از نقش تاثیرگذار برنامه‌های ورزشی تلویزیون غافل شد. اولین بار «نود» عادل فردوسی‌پور بود که ویژه‌برنامه‌ای برای بازی استقلال و گهر دورود تدارک دید و رفتار مردم آنجا را با جزئیات تمام به تصویر کشید.

پس از آن دیگر برنامه‌های ورزشی نیز نگاهشان را متوجه استان لرستان کردند و با حضور کارشناسان میزگردهایی را در این رابطه ترتیب دادند.

این گونه بود که تلویزیون و بخشی از بینندگانش به یک تعامل سازنده رسیدند. هواداران لرستانی خودشان را در قاب تلویزیون دیدند و برای پیشروی در حوزه کارهای اخلاقی تشویق شدند.

این تماشاگران دریافتند که رفتارشان از دید چشمان تیزبین تلویزیون پنهان نمی‌ماند و کلیشه شکنی‌شان در قاب تصویر ثبت می‌شود.

مجموعه این اتفاقات نشان داد که تلویزیون یک رسانه بشدت رفتارساز است و می‌تواند کنش‌های اجتماعی مردم را تحت تاثیر قرار دهد.

پیش از این برنامه تلویزیونی نود با گزارش‌هایش درباره وضع آبخوری ورزشگاه‌ها، نحوه بلیت‌فروشی، ورزشگاه‌های نیمه‌تمام و... به اصلاح بخشی از فضای ورزشی کشور منجر شده بود. تلویزیون علاوه بر این که می‌تواند در ایجاد یک حرکت اجتماعی گام بردارد، می‌تواند در تقویت آن نیز موثر باشد.