به گزارش روز شنبه جام جم آنلاین به نقل از خبرگزاری فرانسه، هر یک از ساکنان شهر مدلین با خم شدن در مقابل دهانه این فاضلاب می تواند داخل محل سکونت میگل را که طول و عرض آن دو متر در سه متر و ارتفاعش 1.40 متر است، مشاهده کند.
میگل 62 ساله می گوید: اینجا را با هیچ چیزی عوض نمی کنم زیرا اگر این محل را ترک کنم نه تنها بی خانمان می شوم بلکه باید هزینه های زیادی را متحمل بشوم. او که قبلا در زباله ها به دنبال وسایل قابل بازیافت می گشت به دلیل بیماری ریوی ناگزیر شد این کار را رها کند.
میگل و همسرش ماریا گارسیا در این فاضلاب زندگی می کند. آنها به کمک غذاهایی که همسایگان می دهند شکمشان را سیر کرده و مبلغ اندکی هم برای مراقبت از اتومبیل هایی که در خیابان پارک می کنند، به دست می آورند.
میگل می فزاید: بعضی روزها غذایی برای خوردن داریم گاهی هم باید گرسنه بمانیم. اما کم کم دیگر عادت کرده ایم.
این زوج در داخل محل زندگی خود نمی تواند بایستند اما در عوض دیوارهایی دارند که آنها را از خیابان جدا می کنند. یک کمد کوچک، یک تلویزیون سیاه وسفید، یک رادیو و یک پنکه تمام وسایل زندگی آنها را تشکیل می دهد. هوای لوله فاظلاب به اندازه گرم و خفه کننده است که بدون پنکه زندگی در آن ممکن نیست.
قطعا از دوش خبری نیست و آنها برای حمام کردن از سطل استفاده می کنند. هنگامی که باران می بارد باید فورا با کیسه های پلاستیکی دهانه لوله فاضلاب را بپوشانند در غیر این صورت مملو از آب می شود.
در نزدیکی دهانه لوله فاضلاب آنها در یک قطعه کوچک باغچه ای درست کرده اند که در آن گل می کارند. سگ آنها نیز در بیرون و در کنار دهانه فاضلاب زندگی می کند.
به هر حال، روایت میگل و همسرش گوشه ای از فقر نکبت باری است که یک سوم از جمعیت کلمبیا با آن دست به گریبان هستند. مترجم: بهرام افتخاری.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)