عمر ‌کوتاه مدیران سیاسی در میراث فرهنگی

این اتفاق یعنی طول عمر اندک مدیران میراث فرهنگی و جابه‌جایی آنها در حالی است که کارشناسان بر این باورند که تغییرات پی‌درپی در سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی که یکی از حوزه‌های فرهنگی حساس و مهم کشور است، لطمات جبران‌ناپذیری را در پی خواهد داشت.

مجدالدین رحیمی، کارشناس مرمت و احیای بافت‌ها و بناهای تاریخی و عضو هیات علمی دانشگاه در مورد مدیریت حوزه میراث فرهنگی کشور به جام‌جم گفت: متاسفانه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در دولت نهم و دهم به یک پاتوق سیاسی تبدیل شده است و به تخصص‌ها چندان اهمیتی داده نمی‌شود.

وی افزود: سازمان میراث فرهنگی با افزوده شدن بخش صنایع دستی و گردشگری حوزه گسترده‌تری را دربر می‌گیرد و جا دارد که حتی به یک وزارتخانه تبدیل شود و امید می‌رود مجلس با یک نگاه غیرتعصبی تبدیل این سازمان را به وزارتخانه جدی بگیرد تا با نظارت مجلس بر آن شاهد تغییر پی‌در‌پی مدیران با صبغه سیاسی و غیرتخصصی نباشیم.

به گفته رحیمی، جایگاه نظارتی مجلس در حوزه معاونان ریاست جمهوری بسیار ضعیف است و این در حالی است که با تبدیل شدن این سازمان به وزارتخانه وزیر باید رای اعتماد از مجلس بگیرد و مورد سوال و حتی استیضاح قرار می‌گیرد.

وی با اشاره به این‌که این نوع تغییر مدیریت‌ها تاثیر مستقیم و منفی بر عملکرد تخصصی حوزه میراث و گردشگری می‌گذارد، افزود: بسیاری از کارشناسان بر این باورند که رییس جدید سازمان در زمانی که معاونت گردشگری را به‌عهده داشت، موفق نبوده است، حال چطور می‌توانند مسئولیتی به این مهمی را در سازمانی که دارای تشکیلات پیچیده و گسترده است را به او بدهند.

وی در مورد عملکرد مدیران قبلی گفت: در تشکیلات مهم‌ترین بحث ایجاد پل‌های ارتباطی است و این‌که بتوان تعامل خوبی بین تشکیلات و سازمان‌های مختلف در کشور و در سطح بین‌المللی برای ارتقای این حوزه ایجاد کرد که متاسفانه ما شاهد این هستیم که در طی این هشت سال عملکرد مدیران ما قابل توجه نبوده، هرچند یکی از دلخوشی‌های ما افزایش تعداد ثبت آثار تاریخی معنوی است، اما باید پرسید از مزیت‌های ثبت جهانی چه استفاده‌ای کرده‌ایم.

او گفت: ما از نظر میراث معنوی و فرهنگی، جایگاه بالایی در جهان داریم و می‌توانیم مدیریت و خط‌مشی خوبی در منطقه داشته باشیم، ولی متاسفانه با حاکم شدن نگاه غیرتخصصی و سیاسی این پتانسیل‌ها به حاشیه رانده شده‌اند.

علیرضا بهرمان، عضو هیات علمی پژوهشکده حفاظت و مرمت آثار تاریخی نیز به جام‌جم گفت: حوزه میراث فرهنگی حوزه‌ای است که کسانی که می‌خواهند مسئولیت و راهبری آن را به‌عهده بگیرند، باید شناخت کامل و عمیقی نسبت به موضوع داشته باشند.

وی با اشاره به این‌که حوزه میراث مهم‌ترین بخش این سازمان است و نیاز به مدیرانی دارد که به این بخش شناخت کافی داشته باشند، گفت: در سال‌های اخیر شاهد حضور مدیرانی در این سازمان بودیم که سابقه زیادی در این حوزه نداشتند و در واقع این روند از آن زمان آغاز شد و در سال‌هایی انتخاب‌های غیرتخصصی بیشتر شد که این موضوع تبعات منفی زیادی را در پی داشت.

از سوی دیگر سخنگوی کمیسیون فرهنگی مجلس هم با انتقاد از تعامل ضعیف رییس سازمان میراث فرهنگی با کمیسیون فرهنگی مجلس به میراث گفت: رییس سازمان از آغاز مجلس نهم یک بار هم به کمیسیون نرفته است.

سیدعلی طاهری با بیان این که معمولا مسوولان سازمان میراث فرهنگی تعامل خوبی با مجلس نداشته‌اند، گفت: این موضوع در مجلس نهم بدتر هم شده است، چنان‌که رئیس سازمان میراث فرهنگی از آغاز مجلس نهم تاکنون به کمیسیون فرهنگی نیامده است.

نماینده مردم گرگان در مجلس با اشاره به تغییرات متعدد در سازمان میراث فرهنگی تصریح کرد: ما یک کارگروه تخصصی به نام کارگروه رسانه و هنر و گردشگری داریم که فعالیت‌های مربوط به سازمان میراث فرهنگی را بررسی می‌کند و امیدورایم دست کم در دوران جدید شاهد تعامل بهتر و پاسخگویی بیشتر مسئولان این سازمان باشیم.

وی افزود: سازمان میراث نه تنها می‌تواند آبروی فرهنگی ایران در دنیا را حفظ کند، بلکه سازمان اقتصادی قوی است که باید به آن توجه کرد و به عقیده من یکی از ارکان اصلی دولت محسوب می‌شود.