حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در مجموع اگر دررفتگی کتف یا از جا درآمدن آرنج و مصدومیتیهایی از این دست را در ردیف آسیبدیدگیهای معمول و بهبودپذیر قرار دهیم، تعداد آنهایی که در حین رقابتهای وزنهبرداری دچار آسیبدیدگیهای جدی شدهاند زیاد نیست. شاید کمتر از انگشتان دو دست، اما در همین تعداد اندک، یک وزنهبردار ایرانی هم هست که یادش همیشه باعث آزردگی خاطر جامعه ورزش میشود؛ عباس نجاتی.
نجاتی وزنهبردار آیندهداری بود که حتی رسیدن به مدال جهانی و حضور در المپیک هم برای او دور از دسترس نبود، اما همه این رویاها در بیست و سه سالگی و در همان شبی که پایش از تخته وزنهبرداری بیرون رفت و وزنه روی کمرش افتاد، رنگ باخت. دو سال بعد از پایان جنگ تحمیلی بود و برای همه ورزشکاران ایرانی در همه عرصهها خیلی اهمیت داشت که در رقابت با حریفان عراقی پیروز شوند. عباس هم با همین انگیزه در رقابتهای قهرمانی آسیا در سال 1992 چین، به رقابت با وزنهبردار عراقی رفت، اما با بدشانسی محض از ناحیه نخاع دچار آسیبدیدگی شد. او که برای کسب مدال طلا مبارزه میکرد، زمانی که وزنه 5/152 کیلویی را بالای سر برده بود، ابتدا مچ پایش پیچ خورد و بعد کتفش در رفت تا حادثه غیرقابل جبران بعدی از راه برسد؛ افتادن وزنه روی کمر و له شدن بخشی از مهرههای نخاعی.
شاید اگر این اتفاق در جایی غیر از آن شهر دورافتاده و فاقد امکانات چین میافتاد، عباس قدرت ایستادن روی پاهایش را از دست نمیداد، اما همانجا مجبور به عمل جراحی شد که با علم آن روز مطابقت نداشت. این را پزشکان ایرانی، سوئدی و انگلیسی، در ماههای بعد که وزنهبردار کشورمان را تحت درمان قرار دادند، گفتند.
عباس تا قبل از آن یک طلای جوانان آسیا و دو برنز بزرگسالان آسیا را در کارنامه داشت و امیدوار بود با کسب مدال طلا در چهارمین مسابقه آسیاییاش، از آن پس برای مدالهای جهانی گام بردارد، اما رقابتهای چین برای او پایانی دردناک داشت.
از آن حادثه تلخ حالا فقط حقوق ناچیزی مانده که صندوق حمایت از قهرمانان به عباس نجاتی میدهد. مسئولان، تلاش نجاتی در همان رقابتی که به آسیبدیدگی نخاعیاش انجامید، معادل مدال نقره آسیا قرار دادند تا از بابت این مدال و دو برنز قبلیاش به او حق الزحمهای مادام العمر بدهند. او حالا یکی از مشوقان وزنهبرداران مرودشتی است و با وجود نشستن روی صندلی چرخدار، پای ثابت اردوی تیم ملی وزنهبرداری است تا به قهرمانان پولادسرد روحیه بدهد.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....