یک تیر و دو نشان آگهی‌های بازرگانی

استفاده از رنگ، آهنگ‌های شاد و شعارها و شعرهای ریتمیک، چیزی نبود که بتوان براحتی از کنار آن گذشت. اما حتما برای همه ما پیش آمده که پای سریال مورد علاقه‌مان نشسته باشیم و با لذت آن را تماشا کنیم، اما به یک باره پخش سریال قطع شود و ما به دنیای رنگارنگ کالاهایی جورواجور پرتاب شویم. دنیایی که با همه جذابیت و شکل فرح‌انگیزش گاهی بیننده را دلزده می‌کند. تبلیغ همه‌جانبه و پرشور کالاهایی که از شدت بی‌شماری گیجمان می‌کند، گاهی ما را وادار به واکنش می‌کند؛ کانال را عوض می‌کنیم، صدایی را کم می‌کنیم و سرگرم کار دیگری می‌شویم.

اما چند وقتی است تلویزیون با هوشمندی به این بخش از برنامه‌هایش تکانی داده است. حالا دیگر وقتی پای سریالی نشسته‌ایم یا منتظر آغاز برنامه محبوبمان هستیم با نماآهنگ‌های خلاقانه‌ای روبه‌رو می‌شویم که ناخودآگاه جذبمان می‌کند.

حال دیگر شرکت‌های تجاری مختلف به‌صورت مستقیم از محصولشان تعریف و تمجید نمی‌کنند و ویژگی‌هایش را به رخمان نمی‌کشند، حالا به مدد خلاقیت طراحان این تبلیغات بازرگانی در تلویزیون، به تماشای نماآهنگ‌های داستانی و مناسبتی دعوت می‌شویم که قصد ندارد کالایی را به زور در سبد انتخاب‌هایمان بگذارد. مثلا فلان شرکت مواد غذایی کره، ماست، پنیر و... را در شکل‌های مختلف و با نورپردازی‌های دلفریب نشان نمی‌دهد، بلکه مادری را نشان می‌دهد که روابط خوبی با خانواده‌اش دارد و فرزندش احترام او را نگه می‌دارد.

این شرکت با تولید و پخش چنین آگهی‌ای هم کالایش را تبلیغ می‌‌کند و هم پیام اخلاقی پسندیده‌ای را در فرمی زیبا به بینندگان ارائه می‌کند. در چنین قالبی شرکت بازرگانی مستقیما تلاشی برای ترغیب مردم به خرید کالایش نمی‌کند. یا مثلا شرکتی دیگر متناسب با ماه محرم و ایام سوگواری، نماآهنگ‌های کوتاهی طراحی می‌کند و مراسم تعزیه‌خوانی و همراهی جوانان و پیران روستا در مراسم عزاداری و سوگواری را به تصویر می‌کشد و در آخرین لحظات نماآهنگ، شعار مخصوص شرکت را می‌گوید یا در گوشه کادر می‌نویسد.

تولید چنین آگهی‌های خلاقانه‌ای در کنار تبلیغ محصولات ایرانی، از پیام‌های اخلاقی، اجتماعی و... را نیز به مردم ارائه می​کند. در اصل با طراحی چنین آگهی‌هایی با یک تیر دو نشان هدف قرار می‌گیرد؛ هم کالایی تبلیغ می‌شود و هم پیامی در بسته و قالبی زیبا و تاثیرگذار به مخاطب ارائه می‌شود.