چلسی که یکی از رویاییترین شروعهای خود در رقابتهای لیگ برتر را تجربه میکند، در شرایطی میزبان منچستریونایتد است که از هشت بازی قبلیاش، هفت پیروزی و یک تساوی را در کارنامه دارد. آنها تا اینجای کار فقط دو امتیاز از دست دادهاند که عملکردی خیرهکننده برای دی ماتئو و شاگردانش به شمار میرود. البته آنها چهارشنبه هفته گذشته در لیگ قهرمانان اروپا مقابل شاختاردونتسک اکراین تن به شکست دادند تا همین نتیجه فرگوسن را برای تحمیل دومین شکست متوالی به آبیهای شهر لندن امیدوار کند.
قرمزهای اولدترافورد برای این مهم باید طلسمی ده ساله را بشکنند. آنها از سال 2002 تاکنون در هیچ یک از ده بازی لیگ برتری خود مقابل چلسی در استمفوردبریج پیروز نشدهاند. البته چلسی هم در پنج بازی اخیرش مقابل یونایتد هیچ گاه پیروز نشده و به دنبال آن است که پس از یک تساوی و چهار باخت، یک بار دیگر طعم شیرین پیروزی بر شاگردان فرگوسن را به کام هوادارانش بنشاند. جالب آنکه این دو تیم تاکنون 40 بار در چارچوب رقابتهای لیگ برتر به مصاف هم رفتهاند که حاصلش 13 پیروزی برای چلسی و 12 پیروزی برای منچستر بوده است. در تعداد گلهای زده هم هر دو تیم در عدد 53 با یکدیگر برابر هستند.
این آمارها در مورد خود فرگوسن هم خیلی به هم نزدیک است. تیمهای او تاکنون 49 بار در رقابتهای مختلف مقابل چلسی صفآرایی کردهاند که 16 بازی با پیروزی فرگوسن و 15 بازی با پیروزی آبیهای لندنی همراه بوده است.
نگرانی اصلی چلسی برای بازی امشب این است که باید در غیاب کاپیتان خود جان تری و فرانک لمپارد به مصاف منچستر یونایتد برود. در مقابل قرمزها هم شینجی کاگاوای ژاپنی را ندارند که البته نبودش در قیاس با غایبان چلسی چندان محسوس نیست.
مردان فرگوسن هرچند در هشت بازی قبلی خود دو بار شکست خوردهاند اما با کسب شش پیروزی و 18 امتیاز، به همراه منچسترسیتی 18 امتیازی، نزدیکترین تیم به چلسی 22 امتیازی هستند و میتوانند با پیروزی در بازی امشب این اختلاف را به عدد یک کاهش دهند. منچستریها برای رسیدن به این هدف بیش از هر چیز چشم به خط حمله خود دارند که در هشت بازی قبلی 21 گل به ثمر رسانده و بهترین عملکرد را در میان تمام تیمهای لیگ برتری داشته است.
بازی امشب چلسی و منچستریونایتد از ساعت 19 و 30 دقیقه به وقت تهران آغاز و به صورت زنده از شبکه سوم سیما پخش خواهد شد.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....