حل مشکلات اورژانس در 4 ماه

معصومی در این نشست خبری حاصل بازرسی اخیر وزارت بهداشت را از اورژانس بیمارستان‌ها هم رو کرد؛ بازرسی که ثابت می‌کند حتی در پایتخت اورژانس‌های بیمارستان‌های درجه بالا نیز کیفیت مطلوبی ندارند تا چه رسد به بیمارستان‌هایی که درجه‌شان پایین است.

چرا وضع اورژانس‌های بیمارستانی ناخوش است؟ رئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی کشور خودش به این پرسش هم پاسخ داده است و تائید کرده که اورژانس‌ها با‌کمبود اعتبار و نیروی انسانی مواجه هستند.

طنز تلخ این جریان اما برخورد بیمه‌ها با اورژانس‌هاست که ضربه مالی اصلی را به آنها می‌زند و وادارشان می‌کند سطح کیفی خدمات‌شان را پایین‌تر نیز بیاورند. از اسم اورژانس هم پیداست که این بخش، قرار است در کمترین زمان ممکن خدمات درمانی را به بیماران و مجروحانی که در شرایط بحرانی قرار دارند ارائه بدهد.

بنابراین هر چه متخصصان اورژانس سریع‌تر کار بیماران را راه بیندازند در کارشان موفق‌تر هستند، اما از دیدگاه بیمه‌ها این معادله درست نیست.

سازمان‌های بیمه‌گر اعتقاد دارند تعیین تکلیف کردن بیماران اورژانسی باید دست‌کم 12 ساعت طول بکشد و اگر اورژانس‌ها در کمتر از این زمان خدمات درمانی را در اختیار بیماران قرار بدهند و آنها را مرخص کنند، بیمه‌ها پول تخت روز را حساب نمی‌کنند و این وضع دست اورژانس را تنگ کرده است و با این اوصاف چرا باید حال اورژانس خوب باشد؟

جالب اینجاست که رئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی کشور همه این مشکلات را قبول دارد و با این حال مهلتی چهار ماهه برای بهبود وضع اورژانس‌های بیمارستانی زیرنظر دانشگاه‌های علوم پزشکی تعیین کرده است هر چند او احتمالا خودش هم می‌داند حل مشکل بیمه‌ها و مجهز شدن همه اورژانس‌های کشور به متخصص در مهلتی که تعیین کرده امکان‌پذیر نیست و احتمالا دانشگاه‌های علوم پزشکی از عهده این امتحان سربلند بیرون نمی‌آیند.