کوروش باقری نفر اول وزنهبرداری ایران که مدتی است با شاگردان جوانش، افتخارات زیادی را در دنیا برای ایران کسب و مردم را خوشحال کرده است. اما گوشه قلبش غمی را دارد که هیچ وقت تنهایش نمیگذارد؛ غمی که ریشهاش دراتفاقی است که حدود سه سال قبل افتاد. سرمربی تیم ملی وزنهبرداری این حادثه را اینطور تعریف میکند: «بعد از مشکلاتی که در کارم پیش آمده بود، کمکم داشت شرایطم بهتر میشد که یک دفعه همه چیز به هم ریخت. به من خبر دادند مادرم کسالت دارد. همین کسالت، باعث شد تا مادرم را از دست بدهم. شاید الان در یک جمله برایتان میگویم مادرم را از دست دادم اما باورتان نمیشود که در پس این اتفاق، چه شرایطی برای من رقم خورد. مدتها وضع زندگیام از حالت عادی خارج شد. تازه شرایط زندگیام داشت شکل میگرفت که این اتفاق افتاد و همین منجر به این شد که با بحران مواجه شوم.»
کوروش باقری که خیلیها از او به عنوان یک مرد محکم یاد میکنند، تعریف میکند که چطور با این بحران روبهرو شده است: «نمیتوانم بگویم که از این بحران عبور کردم. این غم همیشه با من است. حتی وقتی شیرینترین لحظات زندگیام در ورزش و... را سپری میکنم باز هم این غم گوشه دلم است. مادرم قوت قلب من بود و وقتی از دستم رفت، واقعا با سختترین حادثه زندگیام روبهرو شدم.»