خوانندگانم داستان می‌خوانندنه تاریخ

اگر این دوره جدید در چین به وجود نمی‌آمد، نوشته‌های من هم به وجود نمی‌آمد. دوره اصلاحات و فاش‌گویی که در دهه 1980 رخ داد، به من این فرصت را داد که تعداد زیادی کتاب بنویسم. نویسندگان چینی تا قبل از سال 1980 بشدت تحت تأثیر نویسندگان شوروی بودند.

در مجموع باید بگویم از دید من، دوره اصلاحات و فاش‌گویی رخداد بزرگی در تاریخ چین بود.

به نظر خودم سبک من در نویسندگی به سبک ویلیام فاکنر نزدیک است. من از کتاب‌های او خیلی چیز‌ها یاد گرفتم. در زمستان سال 1984 و در شبی که برف شدیدی می‌بارید، کتابی از ویلیام فاکنر به نام «خشم و هیاهو» را قرض گرفتم. این کتاب را یک مترجم بسیار مشهور چینی ترجمه کرده بود. داستان‌هایی که فاکنر می‌نوشت، نشأت‌گرفته از زادگاه و منطقه روستایی خودش بود. او در داستان‌هایش کشوری را ایجاد کرد که نمی‌توانید روی نقشه جهان پیدایش کنید. با این که این کشور خیلی کوچک است، ولی یک کشورِ نمونه‌ است. این نکته باعث شد من بفهمم اگر قرار باشد نویسنده‌ای خودش را تثبیت کند، باید جمهوری خودش را راه بیندازد. فاکنر کشور خودش را خلق کرد و من هم یک روستا در منطقه شمال‌شرقی چین خلق کردم که براساس زادگاه خودم شکل گرفت؛ من در واقع یک قلمرو برای خودم خلق کردم. بعد از خواندن آثار فاکنر به ذهنم خطور کرد تجربیات و زندگی خودم در آن روستای کوچک، همگی می‌توانستند به داستان و ادبیات تبدیل شوند. اعضای خانواده‌، آشنایان و ساکنان روستایم همگی می‌توانند شخصیت‌های داستانی‌ام باشند. ولی سبک من در نویسندگی ترکیبی از تأثیرات مختلف است. من در یک منطقه روستایی بزرگ شدم و تا بیست و چند سالگی در آنجا زندگی کردم. کسانی که قصه‌های عامیانه می‌گفتند خیلی بر من تأثیر گذاشتند. داستان‌هایی که مادربزرگ، پدربزرگ و سایر آدم‌های مسن و پدرم و مادرم برایم تعریف می‌کردند بعد‌ها به منابع کاری‌ام تبدیل شدند. سفر به غرب و رؤیای اتاق سرخ هم آثار کلاسیک ادبیات چین بودند که بر من خیلی تأثیر گذاشتند.

مجله دانشگاه آیوای آمریکا / مترجم: فرشید عطایی